درها

خدا گشود درِ شکر را به روی تو باز

که نعمتت بفزاید ز حمد، چون پرواز

خدا اجازه دهد تا دعا بری نزدش

که با قبولِ دعا بنده را دهد اجرش

خدا گشود درِ توبه را به روی گناه

که مغفرت دهدش بهر اشک و حسرت و آه

سروده‌ی محمد امین امیدی در 24 آذر 1404. برگرفته از حکمت 435 نهج‌البلاغه.