دعا

عجین شدست دعا با نیاز انسانی

که فقر ذاتی ما را هموست درمانی

به وقت انده بسیار و سخت ناچاریم

کنیم ناله‌ی خود را بلند پنهانی

چو نیست آدمی ای ایمن از کمین قضا

بُوَد به وقت سلامت دعا نگهبانی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 31 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 302 نهج‌البلاغه.