ذم غیبت

غیبت دوستان کنی، زنهار!

با خدا گشته ای تو در پیکار

هم‌خوراک سگان دوزخی ای

روح درنده شد، دلت بیمار

تا به کی غرق در هیاهویی؟

عمر طی شد، نمی‌شوی بیدار؟!

سروده‌ي محمد امین امیدی در 6 تیر 1404.