ذکر حکیم

بدانید از روی علم یقین

مقدر نموده است ایزد چنین

که گر بنده‌ای حیله در کار بست

به بیش از مقدر نیازید دست

و گر بنده با ضعف و کم‌چاره است

به رزق مقدر ورا یاره است

ازیرا که در بطن ذکر حکیم

همه‌ی سهم‌هاشان بگشته ضمیم

هر آن‌کس که این نکته را یاد کرد

ز بیهوده‌جویی خود آزاد کرد

هر آنکس که این را فراموش کرد

ز سرگشتگی عیش مخدوش کرد

پس ای دوست بر شکر خود درفزای

و از بی‌قراری به نرمی درآی

به سهم رسیده تو خشنود باش

به شکر و قناعت تو در سود باش

سروده‌ی محمد امین امیدی در 8 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 273 نهج‌البلاغه.