رام‌دلی

دل‌ها شود دچار به میل و کراهتی

در هر دو گاه بهره ببر با ظرافتی

آنگه که شوق در دل تو شعله‌ور شود

در نافله بکوش که یابی شرافتی

وانگه که ضعف و تیرگی دل شود پدید

واجب به پای دار که ناید خسارتی

اندک کنی عمل به نشاط و به بسط دل

به زانکه آیدت ز تکاثر ملالتی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 4 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 312 نهج‌البلاغه.