روز عدالت

روز عدالت برای فرد تبه‌کار، سخت‌تر از روز ستم بر سر مظلوم

در پس آن روز، ستم‌کار دریده، دست به دندان بگزد با دل مغموم

هم چه بسا دست دگر چیره بر او گشت، تا کُنَدَش ظلم و جفاها همه معدوم

ظالم بی‌ریشه به دین جمله زیان کرد، در قِبَل خوردن مالی همه مسموم

آنکه بترسد ز یَدِ اَخذِ خدایش، دست ستم را بکُند کوته و مَرکوم

نیکوی ات بهر ستم‌دیده‌ی محزون، زود شود سهم تو از نامه‌ی مَرقوم

جور تو بر خلق خدا زود شود فاش، لومه‌ی لائِم بکُند جان تو مَألوم

هوده‌ی تو از ستمت در حق نیکان، نعمت دنیات زُداید به همه یوم

سروده‌ی محمد امین امیدی در 21 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 341 نهج‌البلاغه.