زندگی پاکیزه

قناعت نیست جز آنکه بسنده است

برایت هرچه ایزد آورنده است

قناعت بسترِ اَعمالِ نیکوست

حیاتِ پاک و پاکیزه از این خوست

حیاتِ پاک، پایانی ندارد

قناعت این چنین ثروت بسازد

هر آنکه گشت زین گنجینه غافل

بوَد او دائماً در دورِ باطل

بیندوزد غم از این خاکِ فانی

که با مرگش رود از دست، آنی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 4 بهمن 1404. برگرفته از حکمت 475 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.