زهد حقیقی

زهد حقیقی ز درون جاری است

زهد ریایی ز صفا عاری است

زهد حقیقی دلِ وارسته است

که به کم و بیش نه وابسته است

دل چو تهی گشت ز هر رنگ و زنگ

آینه‌ی حق بشود بی‌درنگ

سروده‌ی محمد امین امیدی در 7 اسفند 1404. برگرفته از حکمت 28 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.