سرمایه‌ی زمان

به هنگام فرصت تعلل کنند

چو فرصت بسوزد زمان می‌خرند

زمان است سرمایه‌ی حالمان

چو بگذشت ناید به دستانمان

زمان را نباشد خرید و فروش

چو خوش‌وقت هستی به نیکی بکوش

سروده‌ی محمد امین امیدی در 17 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 285 نهج‌البلاغه.