سهم درویش

خدا در مال و مِلک بی‌نیازان

نهاده حصه‌ای بهر فقیران

چو صاحب مال آن حِصه بپرداخت

غبار فقر از گَردش بینداخت

چو امساکی نمود از سهم درویش

به روز حشر باشد قلب او ریش

به دنیا مال او شد در تباهی

به عقبی رنگ رخ باشد سیاهی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 10 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 328 نهج‌البلاغه.