سه سخن

این سه سخن گر بسپاری به یاد

انده دل را بدهی دستِ باد

اندکِ نیکوی تو به از هزار

زان عمل پُر که دلت کرده زار

چون که به واجب ضرری می‌رسد

نافله را ترک کنی آن سزد

دوری مقصد چو به یاد آوری

توشه‌ی ره را تو زیاد آوری

سروده‌ی محمد امین امیدی در 12 مرداد 1404. برگرفته از حکمت‌های 278 تا 280 نهج‌البلاغه.