صبر

اندوه تو بهر فَقد فرزند، شایسته به طبع هر کسی هست

گر صبر کنی بر این مصیبت، پاداش تو نزد حق بسی هست

گر صبر به حکم رفته کردی، پاداش گرفته ای ز یزدان

از حکم خدا شوی چو بی‌تاب، بار گنهت فزوده می‌دان

فرزند تو دلخوشی تو بود، هم عامل فتنه و بلایت

مرگش سبب غم تو گشته است، هم مایه‌ی رحمت و جزایت

سروده‌ی محمد امین امیدی در 23 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 291 نهج‌البلاغه.