عاقبت

سرانجامی شود قسمت به هر فرد

که شیرین باشد آن، یا تلخِ پُر درد

بخوان «اَلعاقِبَه لِلمُتَّقین» را

بِدان! تَقوا کُنَد آن را گوارا

ولی آنکه بوَد هر آن به رنگی

ببیند عاقبت شَر زین زرنگی

چنین خَس‌های سرگردان به هر باد

ز شَرْشان عاقبتْ‌شان در شرر باد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 13 تیر 1405. برگرفته از حکمت 151 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.