عبرتپذیری
چه عبرتها فراوان اند لیکن، چه اندک آنکه پندی را پذیرد
ببیند آنکه هر آنچه بنا شد، به رویش گَرد ویرانی نشیند
ببیند آنکه هر کو زاده شد، زود، به خاک تیره ای منزل گزیند
همه نظم جهان را نیک بیند، و دنیا را به بازیچه نگیرد
سرودهی محمد امین امیدی در 28 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 297 نهجالبلاغه.
مطلبی دیگر از این انتشارات
گوهر آبرو
مطلبی دیگر از این انتشارات
باران رحمت
مطلبی دیگر از این انتشارات
تَجافی