عقل بسنده

تو را بس باشد آن عقل خدایی

که روشن سازدت راه رهایی

ز گمراهی ز فکرِ فاسدِ خود

که با دارو نیابی زان شفایی

خوشا عقلی که نیکی را بیان کرد

به دل افکند نور با صفایی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 10 آذر 1404. برگرفته از حکمت 421 نهج‌البلاغه.