غفلت‌زدایی

ای گروه دوستان همسفر

بهر حق یابید پروا و حذر

ای بسا رویای خامی پرورید

مرگ مانع شد که انجامش دهید

ای بسا بنیان تازه افکنید

عمرتان کافی نه تا ساکن شوید

ای بسا اندوخته از باطل است

یا ز حقِ پایمالِ عاطل است

مال‌ها را با حرام آمیخته

آبرو را با گناهان ریخته

دوش‌ها سنگین ز انبوه گناه

عمرتان ضایع در این چاه سیاه

آخرت‌تان شد ز دنیاتان تباه

حالتان افسوس و غم با اشک و آه

سروده‌ی محمد امین امیدی در 24 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 344 نهج‌البلاغه.