غلبه‌ی تقدیر بر تدبیر

همه‌ی کارهای خُرد و کلان، خوارِ تدبیرهای یزدان اند

تا بدانجا که گاه، هر تدبیر، آورَد عمر را به آنی بند

کار نیکو به جد نما و سپس، تکیه بر رب بود ز شرها بَس

آنچه سامانِ تو در آن باشد، از خدا جو نه از کس و ناکس

سروده‌ی محمد امین امیدی در 25 بهمن 1404. برگرفته از حکمت 16 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.