مجذوب

نگر به شاخ درختان به گاه پاک غروب

پرندگان به خروش اند و غرقه در آشوب

به یاد نعمت او جملگی در آوازند

ز پر زدن شده هر شاخ تر همی جاروب

به سایه‌ها که فتادند بر زمین به خشوع

نگر که عزت مطلق بکردشان مغلوب

درخت و بلبل و سایه خدای را جویند

چگونه او نبوَد در ضمیر تو مطلوب؟

امین به سجده درآ بهر کردگار کریم

بسان سایه بشو در جمال او مجذوب

سروده‌ی محمد امین امیدی در 15 مهر 1404.