مهاجر 2

سفر از خانه‌ی نفسم به سوی حق کنم آغاز

که ایزد با فنای من دهد پاداش من را باز

چه باشد اجر من آنگه که خود را من نمی‌یابم؟

به جز حق کِی تواند کس گشاید مُهر از این راز؟

اگر جمله‌ی ستایش‌ها فقط مخصوص یزدان است

چو در هر سو نظر رانی بیابی کاو بوَد غمّاز

امین! خاموش باشی بِه، در این وادی سخن سخت است

که ابر تیره‌ی گفتار باشد مانع پرواز

سروده‌ی محمد امین امیدی در 4 مهر 1404.