مکر دنیا

مردمان هرکه را که بستایند

حسرت و غبطه بهر او بخورند

غافل اند از تدارک ایام

تلخ گردانَدَش به روزی کام

شادکامی او رود چون دود

مکر دنیا خوشی او بِرُبود

سروده‌ی محمد امین امیدی در 18 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 286 نهج‌البلاغه.