نام

اگر ز نامِ تو پرسم، جوابِ من بدهی باز

که نامِ من ز چه خواهی؟ نه ای تو محرمِ این راز

وجودِ من ز خدای است، نگاهِ من همه سویش

به بانگِ پیرِ زمانه، دلم بشد پرِ پرواز

به مادرم چو رسیدم، ز نامِ خود برهیدم

که نورِ عشق، دمادم، ز مادرم شود آغاز

به نامِ مادرم این بار، «امین» بده تو سلامم

بسا که رازِ نهانی دهد به گوشِ تو آواز

سروده‌ی محمد امین امیدی در 5 بهمن 1404.