نشانه‌های زبانی

مؤمنان را نشانه‌هایی هست، در کلامی که بر زبان رانند

راست گویند آن زمانی که از حقیقت زیان همی بینند

گرچه سودی برایشان دارد، حرف ناراست را نمی‌گویند

چونکه از دیگران سخن گویند پارسایی ز حق همی جویند

بیش از حد ز خود ثنا نکنند، آنچه گویند را عمل بکنند

از ورای هر آنچه می‌کردند، هرگز افزون از آن سخن نبرند

هرچه خسران که از حقیقت بود، آن به حق، سودِ چون گهر باشد

هر بهایی که از دروغ آید، خالی از خیر و پر ز شر باشد

از خدا این صفات می خواهیم، تا شود از کلامِ ما خرسند

شکر ایزد که از کلام امیر، داد ما را به نیک‌گویی پند

سروده‌ی محمد امین امیدی در 17 دی 1404. برگرفته از حکمت 458 نهج‌البلاغه.