هشدار

تمام همّ و غَمَّت را مکن مصروف فرزندان

رسد روزی که خواهی رفت بیرون از همین زندان

اگر مالی گذاری اَنبُه و آلوده بعد از خود

عذاب آن دمادم از پسِ مردن نصیبت شد

اگر آن وارث ات آن مال را نیکو به کاری بست

به آن چیزی که رنجِ توست او از رنجِ دوزخ رَست

اگر آن مال را در فسق و مستی صرف بنماید

ز جُرمِ یاریِ فاسد، خدا رنج ات بیفزاید

برای مردگان خود ز الله مغفرت جویید

برای زندگان هم روزی پاکیزه زو خواهید

سروده‌ی محمد امین امیدی در 5 آذر 1404. برگرفته از حکمت 416 نهج‌البلاغه.