هوشیاری در شنیدن ستایش

آنگاه که حسن تو بگویند

بر قلب تو می‌زنند یک بند

با بندِ علاقه ات به نفست

نابود شود دَرَت مروّت

از وصف و ستایش خبیثان

مغرور نشو، مرو به طغیان

از عهدِ قدیمِ خود بکُن یاد

کز هیچ، خدا به تو تو را داد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 21 دی 1404. برگرفته از حکمت 462 نهج‌البلاغه.