وارستگی

وارسته بوَد آنکس کو این دو صفت دارد

با این دو صفت قلبش افسرده نمی‌گردد

بر آنچه ز دستش داد در غم نشود مدفون

بر آنچه ز مال آید مغرور نه و مفتون

بر آنچه فنا یابد او هیچ نبندد دل

هر چیز به جز حق را در دل بکند باطل

سروده‌ی محمد امین امیدی در 28 آذر 1404. برگرفته از حکمت 439 نهج‌البلاغه.