وصف دنیا

می‌فریبد و زیان می‌آورَد

همچو برق و باد از ما بگذرد

نه جزای نیکوان باشد در آن

نه عذابی سخت بهر مجرمان

اهل دنیا جمله در حال سفر

سوی مقصد از همین آن در گذر

تا کسی خواهد شود اینجا مقیم

بانگِ رحلت آید از سوی رحیم

سروده‌ی محمد امین امیدی در 4 آذر 1404. برگرفته از حکمت 415 نهج‌البلاغه.