پادشاه دین و دل

روزگاری خواهد آمد که در آن

نام الله شد فراموش و نهان

چون چنین شد در پسِ آخر زمان

پادشاه دین و دل گردد عیان

گرد دنیا گردد او با پیروان

کافران را کوبد او در هر مکان

مؤمنان را باشد او محبوب جان

گرد کعبه‌ی حضرتش گردش‌کنان

پیش از او مردم جدا و در شقاق

همچو پاره‌ی ابرها اندر خزان

ابرها وانگه به هم جمع آمدند

بارش رحمت شد از هر سو روان

سروده‌ی محمد امین امیدی در 29 تیر 1404. برگرفته از حکمت 1 از بخش حکمت‌های شگفتی‌آور نهج‌البلاغه.