پرهیز از دورویی

خداوندا به لطف بی‌کرانت، پناه آورده ام من از دورویی

از آنکه پیش چشمِ تیز مردم، خودم را می‌نمایم به نکویی

ولی در خلوتم با تو خدایا نمایان گشته از من زشت‌خویی

نگهبان خودم در پیش مردم، ندارم از حضور تو ابایی

به ظاهر نیکو ام در چشم مردم، به باطن غوطه‌ور اندر تباهی

به مردم خویش را نزدیک کردم، نجستم بهر تو اندک رضایی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 11 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 276 نهج‌البلاغه.