کنترل نگاه

چ ش م،

س ر ب ن دِ

آ ب ر و

ب ا ش د

ب س ت ن ش

ب ر

ب د ی

ب وَ د

چ و ن

سد

گر نگاهی چو خائنان بکنی

سرنگون تشتِ آبرو افتد

چشمِ خود را دقیق ناظر باش

تا که سِر از سَرَت برون ناید

از هر آنچه چرا کند چشمت

وهم از جنسِ آن بَرَت زاید

سروده‌ی محمد امین امیدی در 25 دی 1404. برگرفته از حکمت 466 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.