دلت میخواد از کدوم راه کیش و مات بشی ایرانی؟

میای خیابون و اعتراض میکنی؟

خب اوکیه، یکی دو شب عادی پیش میره، بعد کوکتل مولوتف و نارنجک های دستی ساخته میشه، اتوبوس، امبولانس، بانک و مسجد و کلی بیگناه توسط افرادی جوگیر، تعدادی مزدور و تروریست به اتیش کشیده میشه و قبل از اینکه اعتراضات به جایی برسه، حتی خود معترضین هم خدا خدا میکنن زودتر بساطش جمع شه و بتونن برن سر کار و زندگی شون!

مسلح بشی و بجنگی؟

جاده سوریه ست، توضیح نمیخواد!

تحمل کنی و دم نزنی؟

زیر بار فشار اقتصادی و تحریم و جنگ له میشی اخرشم همون نتیجه دوم حاصل میشه.

میدونی مشکل کوچولوی ما چیه؟

مهم نیست کف خیابونی، یا تو خونه نشستی و به اونی که کف خیابونه فحش میدی، مهم نیست دیشب شعار دادی یا ۲۱ بهمن میری الله اکبر میگی، و بازم مهم نیست طرفدار کسی هستی یا نیستی

حتی اینکه کاری میکنی یا نمیکنی هم مهم نیست! همش اشتباهه

صرفا راهی که انتخاب میکنی تا کیش و مات بشی فرق میکنه، کدومو دوست داری؟

پ.ن: پست موقت

پ.ن۲: همه خوب و سالمید دیگه ایشالا؟

پ.ن۳: حسم جوریه انگار وسط یه جزیره سقوط کردیم و دنبال بازمانده ایم.