https://virgool.io/BazmeCinema/feed "در بزمِ سینما" به معرفی و بررسی کارنامه‌ی کارگردانان مختلفِ سینما می‌پردازد. fa 2026-06-21 02:00:00 https://files.virgool.io/upload/publication/gy7i8wko3hvl/ta24bi.png https://virgool.io/BazmeCinema https://virgool.io/BazmeCinema/%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%A8%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%A7-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D9%88%DB%8C-g4hfhjxdywpl در بزم‌ سینما را شروع کردم تا در آن از سینماگران قدر نادیده ی مورد علاقه ام حرف بزنم.در این قسمت قصد دارم از شخصی که بخشی از کودکی ام را با آثارش زیباتر کرد بنویسم.کامبوزیا پرتوی که دقیقاً یک سال پیش در روزهای تابستان قربانی کرونا شد از آن دسته افرادی است که همیشه عمیقاً دنبالش کردم و یک به یک آثارش را با علاقه تماشا میکردم.از شما چه پنهان در ابتدا شیفته شخصیت درون گرا و آرامش همیشگی اش و بعد از آن آثارش شدم.پرتوی به زعم من بهترین فیلمنامه نویس اوریجینال بعد از انقلاب سینمای ایران تا اواسط دهه هشتاد بود، هر چند کارگردان زبده و خلاقی نیز بود که در حد شایستگی اش آثارش دیده نشد و قدر ندید، اگر باور نمیکنید فیلمِ کافه ترانزیت او را تماشا کنید.در هر ژانری که قدم میگذاشت با نوآوری و خلاقیتش اثری بی بدیل می آفرید، به هنگامی که هیچ فیلمی برای کودکان ساخته نمیشد و کوچک ترین اهمیتی به ژانر کودک داده نمیشد با آن آثار فوق العاده و بکر به میدان وارد شد کار خودش را کرد و کودکان دهه ۶۰ و ۷۰ را همراه و عاشق آثار خود کرد. یادتان هست؟ زمانی که ماهي، گلنار، گربه آوازه خوان، بازي بزرگان، دو خواهر و نه‌نه لالا و فرزندانش را می ساخت و همان طور که خودش میگفت تنها به دنبال این بود که کمی کودکان جنگ زده ی ایران را شاد کند.استاد پرتوی حداقل تا اواسط دهه هشتاد سردمدار سناریست ها در ایران بود و با چیره دستی فرهنگسازی می کرد. فیلم "من ترانه ۱۵سال دارم" را که به خاطر دارید؟ نمونه ای بارز و قاطع از آثار ایشان همین فیلم است.شرم باد آنطور که شایسته اش بود قدرش دانسته نشد و در ۲۰سالِ پایانی عمر نتوانست آن طور که میخواست و میتوانست بنویسد و بسازد.برای کودکی ام برای کامبوزیا پرتوی. (در بزمِ سینما) علیآرᓄـاלּ Fri, 10 Sep 2021 02:11:11 +0430 https://virgool.io/BazmeCinema/%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D9%85%D9%90-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-xaakrgr6cqcg قسمتِ اول : "محمد‌رضا هنرمند"کمتر کسی هست که فیلم دزد عروسک ها را ندیده باشد، خب بگذارید کمی از نویسنده و کارگردان آن اثر دوست داشتنیِ زمان کودکیمان سخن بگوییم.محمد رضا هنرمند حدود یک سالی است که به سکوت ۲۰ساله خود در سینما پایان داده و فیلم متفاوت و متوسط سمفونی نهم را ساخته است. هنرمند که تا قبل از سال ۸۰ شمسی از کارگردانان پرکار سینمای ایران بود به یکباره به یک خواب زمستانیِ ۲۰ساله فرو رفت. هر چند در این مدت به ساخت چند سریال پر طرفدار از جمله زیرِ تیغ و آشپزباشی برای تلویزیون اقدام کرد ولی جای خالی او با آن سینمای خاص و غالباً فانتزی در سینمای ایران به شدت احساس می‌شد.هنرمند در طول دوره هنری خود علاقه به تجربه سبک های مختلف داشته، از ژانر کودک در دزد عروسک ها، کمدی فانتزی در مومیایی۳ و مرد عوضی، کمدی سیاه در عزیزم من کوک نیستم، سینمای جنگی در دیدار و البته آثار دیگرش گورکن، مرگ دیگری و زنگ ها که هر کدام در زمان خودشان سنت شکن بودند، ولی با تاسف بسیار باید اظهار داشت در فیلم آخرش "سمفونی نهم" علی رغم تلاش بسیار و هزینه ۵ میلیاردی که برای ساخت فیلم کرده بود با شکست روبرو شد، البته از نظر نگارنده تنها نقطه تاریکِ کارنامه‌ی هنرمند همین فیلم محسوب میگردد که آن هم در جای خود قابل احترام است، اگر از من بخواهند ۱۰ کارگردان محبوبم در دهه ۷۰ را گلچین کنم قطعاً هنرمند در آن لیست قرار می‌گیرد، چرا که او به همراه چند تن دیگر از کارگردانان آن زمان، جریان کمدی و سینمای کودک را در سینمای ما زنده کردند و از این رو حق بزرگی بر گردن سینمای ایران دارند.نظر شما چیست؟●صحیح بنویسیم...❗خواب ظنّ چپ است.✔خواب زن چپ است. ❎ (در بزمِ سینما) علیآرᓄـاלּ Tue, 15 Dec 2020 15:31:10 +0330