https://virgool.io/Coffee/feed یادداشت‌هایی تخصصی و عمومی در باب قهوه fa 2026-06-17 13:45:31 https://files.virgool.io/upload/publication/9hvl1umqpgy3/wwztw1.png https://virgool.io/Coffee https://virgool.io/Coffee/%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D9%87%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-channeling-vokebll2ovve مقدمهبه زبان ساده اصطلاحِ Channeling در عصاره‌گیری قهوه بدین معناست: بخشی از حجم قهوه زیادتر از مابقیِ حجم قهوه عصاره گرفته شده. این اتفاق علت‌های گوناگونی می‌تواند داشته باشد اما تاثیری که می‌گذارد معمولاً یک‌سان است و نحوه عملکرد نیز به همین صورت؛ آب به جای اینکه با کل حجم قهوه در تماس باشد، با بخشی از آن بیشتر در تماس خواهد بود و با بخش دیگر کمتر.در این مقاله تمام علت‌ها را بررسی خواهیم کرد و همچنین نگاهی علمی‌تر نسبت به این پدیده خواهیم داشت. بخشی از این مقاله شامل تجربیات و آموخته‌های من است و بخش دیگر شامل ترجمه‌هایی از تحقیق‌های محققانِ فعال قهوه. نشانه‌های طعمی یک قهوه‌ی Under-Extracted می‌تواند تا حدودی عناوین زیر باشد:ترشی بیش از حد و نامطلوب و گاهی ترشی سرکه‌ایطعم‌یادهایی که حس می‌کنید طعم‌یادهای نسبتاً کاملی نیستند و به عبارتی خام هستند. در قهوه خود شوری حس می‌کنید.اما این اتفاق ممکن از است چندین علل داشته باشد که من به صورت تیتروار متداول‌ترین‌ها را عنوان خواهم کرد، اما در این پُست فقط یکی از آن‌ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد:مدت زمان دم‌آوری نسبتا پایینی دارید و اجازه نمی‌دهید تا آب به صورت کامل با ذرات قهوه در تماس باشد. آبی که استفاده می‌کنید به اندازه کافی گرم نیست.آسیاب قهوه‌ی شما بیش از حد درشت است.میزان آب کافی‌ای برای میزان قهوه‌‌ای که می‌خواهید از آن عصاره بگیرید استفاده نمی‌‎کنید. هنگام عصاره‌گیری Channeling رخ داده است. حال که با تعریفِ ریشه‌ای و عمومیِ Channeling آشنا شدیم بیایید نگاهی علمی‌تر به آن بیندازیم. آقای " H. Eugene Stanley" در سال 2003 یک تحقیق درباره "عبور جریان‌ سیال از شبکه‌های نامنظم منافذ" انجام داده است که به صورت علمی نحوه تماس آب با قهوه و عبور آن از فیلتر را توضیح می‌دهد. قهوه پارسا ادیب‌نیا Mon, 18 May 2020 21:07:59 +0430 https://virgool.io/Coffee/quakers-sz3jjxlvy3pp میوه‌های قهوه تقریبا 35 هفته پس از گل‌دهی رشد می‌کنند. نشانه‌ای که می‌توان فهمید گلاس‌های قهوه به بلوغ رسیده‌اند تغییر رنگ آن‌ها از سبز به قرمز است (البته، گاهی به رنگ‌های صورتی، زرد و نارنجی نیز تبدیل می‌شوند).این تغییر رنگ نتیجه‌ی از بین رفتن کلروفیلِ روی سطح پوسته است، که پس از بلوغ دانه‌ها با رنگ‌دانه‌های فلاونوئید جایگزین می‌شوند.زمانی که دان‌های نابالغ به مرحله برشته‌کاری می‌رسند، اصطلاحاً به آن‌ها Quakers گفته می‌شود و حضور آن‌ها به علت زیاد بودن میوه‌های نارس در زمان برداشت است. بعد از فرآوری و خشک‌شدن، معمولا دارای سیلور‌سکین (Silverskin) زرد مایل به سبز هستند که محکم به دان چسبیده است. پس از فرآیند برشته‌شدن Quakerها رنگ معمولی که بقیه دان‌های سبز به آن تغییر می‌کنند را ندارند. درعوض، رنگی شبیه به بادام‌زمینی زرد به خود می‌گیرند.دانه های Quaker دارای طعمی شبیه به بادام زمینی یا مزه‌های گیاهی خام را دارند. تقریباً هر بسته قهوه که درجه سپشیالتی یا تخصصی را داراست حداقل داری یک دان Quaker است. در بیشتر سیستم‌های امتیازدهی قهوه‌های تخصصی هر 5 دان ‌Quakerرا یک دان Full-Black در نظر می‌گیرند (هر دان Full-Black حضورش به معنای این است که آن قهوه درجه سپشیالتی/تخصصی را ندارد).خواص شیمیایی دان‌های نابالغدر مقایسه با دانه‌های قهوه سالم و با کیفیت خوب، دانه‌های نابالغ سبک‌تر، دارای Water Activity کمتر، همچنین از نظر ساختار طعمی و مغذی شامل ساکارز، پروتئین، و حجم خالص روغن دچار کمبود هستند. در چارت پایین مقادیر نسبی ساکارز موجود در دانه‌های نابالغ، دانه‌های بالغ و مخلوط دانه‌های نابالغ و سیاه را نشان می‌دهد. P. Mazzafera, 1999نوشت‌جات علمی وقتی در مورد محتوای کافئین صحبت می‌کنند، متناقض است. آزمایش کروماتوگرافی گازی دانه‌های قهوه با فرآوری خشک برزیلی نشان می‌هد که میزان کافئین بین انواع مختلف Defect مشابه می‌باشد. آنها Black Beans Defect، Sour Beans Defects و دانه‌های نابالغ را آزمایش کردند (P Mazzafera,1999).تحقیقات توسط A S Franca و همکارانش نشان داد، میزان کافئین در دانه‌های بالغ به صورت قابل توجهی پایین تر از دانه‌های نابالغ از همان برداشت است. کلیفورد و كازی (1987) "تغییر ناچیز" در مواد شیمیایی با مزه تلخ، كافئین و تریگونلین مشاهده كردند.به نظر می رسد محتمل ترین توضیحات برای عطر و طعم ناخوشایند Quakerها در مقایسه با دانه‌های بالغ ، تغییر زیاد در میزان اسید کلروژنیک (CGA) است. به طور خاص ، کلیفورد و كازی در پنج هفته آخر دوره بلوغ تغییر قابل توجهی در نسبتِ بین دو زیر گروه CGA به نام كافئویوكلوییک اسید (CQA) و اسید دیكافئویوکلوییک (DiCQA) مشاهده كردند. این دو گروه 85٪ از کل محتوای CQA در قهوه سبز را تشکیل می دهند (A S Franca and L. Oliveira ، 2008).محققی به نام Menezes با زیرگونه برزیلی عربیکا Catuai آزمایش و دانه های نابالغ و دانه بالغ را به طور مکانیکی از هم جدا کرد. منزز نتیجه گرفت که هرچه نسبت CQA به diCQA در میوه های نیمه رسیده کمتر باشد ، طعم قهوه هم بدتر می شود.هفته های بعد از گل دادن. تجمع اسیدهای کلروژنیک ، کافئین و تریگونلین در دانه نیز به عنوان بخشی از کل میوه غیرمستقیم بالغ می شود. کل CGA: - ○ -، کل CQA: - ■ - ، کل 5-FQA: - △ - ، کل di-CQA: - ▲ - ، کافئین: - □ -.واحد اندازه گیری مورد استفاده Clifford و Kazi برای محور y آنها این بار غیر معمول است. در محور y این نمودار دانه به ازای هر 100 دانه در نظر گرفته شده است. یک دانه برابر است با جرمی حدودی64.79891 میلی گرم. Source: Clifford, M. N., & Kazi, T. (1987).پایان یادداشت. قهوه پارسا ادیب‌نیا Tue, 12 May 2020 01:04:36 +0430 https://virgool.io/Coffee/coffeevarietalandproccesseffects-yukdnts3r1dn ganodermacoffee.comمن به تازگی کتاب The World Atlas of Coffee اثر فوق العاده جیمز هافمن و چندین مقاله را در وبسایت باریستا هاستل خواندم و باعث شد تا کم کم با خودم فکر کنم که وقتی یک لیوان قهوه بی‌نقص و خوشمزه را می‌نوشم، در حقیقت فرآوری و نژاد(ها) آن قهوه‌ی دم‌شده چه میزان روی طعم آن تاثیر دارد؟با توجه به اینکه من در کارگاه برشته‌کاری قهوه موآ مشغول به کار هستم، وجود قهوه‌های متنوع از کشورهای مختلف باعث شد تا خیلی بیشتر متوجه تفاوت‌های طعمی در قهوه‌های مختلف شوم. مثلاً قهوه‌های کنیایی و مشخصاً نژاد SL-28 به‌طور کلی می‌توانند طعمی واضح از تمشک را در خود داشته باشند (یا اگر رُست under-developed داشته باشند، می‌توانند تا حدودی دارای عطر گوجه باشند). یا اینکه قهوه‌های کشور اتیوپی اکثراً عطر گلی دارند و به شدت به دمای آب واکنش نشان ‌می‌دهند، به طور معمول در دماهای بالا می‌توانند به شدت تلخی زیادی در لیوان قهوه خود حس کنید؛ اما بر عکس در دماهای پایین‌تر نوشیدن قهوه‌ای کاملاً پیچیده را تجربه کنید.منبع: SCA/عطرها و طعم‌هایی که در قهوه می‌توانید پیدا کنید.توصیف‌های طعمی بر اساس نژاد قهوه من سعی کردم تا بر اساس تجریبات خودم و منابع موجود از نژادهای معروفی که در اغلب رُستری‌های ایرانی نیز پیدا می‌شود را در اینجا معرفی کنم و درباره‌ی پروفایل‌های طعمی هریک به اندازه‌ای مشخص توضیح دهم. همچنین صرفاً در این قسمت فقط از قهوه‌هایی که فرآوری شسته/Washed داشتند استفاده کردم. زیرا وجود قهوه‌هایی با این فرآوری در کلیت بیشتر است و همچنین به نظرم (کاملاً شخصی) این شیوه فرآوری به خوبی می‌تواند باعث ایجاد شفافیت بیشتر ویژگی‌های موجود در قهوه هنگام دم کردن شود. نژادهای آزمایشگاهی SL-28 - SL-34 - SL-14، از خواستگاه‌ کشور کنیا: داشتن اسیدیتی واضح، شیرینیِ عالی، به شدت مرکباتی و پیچیدگی طعمی‌ بالا از توصیف‌های طعمی خانواده SL می‌باشد. همچنین می‌توان در آن طعم‌یاد‌هایی از لیمو، شکلات‌ شیری،کارامل، انجیر، خانواده‌ی توت‌ها، هلو و عطرهای گلی را پیدا کرد. نژاد Ruiru 11:این نژاد هم یکی از نژادهای معروف کنیایی می‌باشد که دارای عطرهای گلی، طعم‌یادهای نارگیل، غلات، عسل، به‌طور کلی میوه‌ها، دارچین، وانیل و پرتقال می‌باشد، همچنین دارای شیرینی مطلوب است اما اغلب finish خاکی و تند و نامطلوب/Harsh داراست. نژاد Pache:در حقیقت می‌توان گفت یک جهش طبیعیِ Typica می‎‌باشد که در کشور گواتمالا سال 1949 کشف شد. کرکتر این نژاد حالت‌دهانیِ smooth دارد و نسبتاً flat می‌باشد. شما همچنین‌ می‌توانید در لیوان قهوه‌ی خود طعم‌یادهای شکلات، بادام، انبه، سیب، طعم‌های آجیلی و تندیِ ادویه‌ای را پیدا کنید.نژاد PACAS:این نژاد یک جهش طبیعی از نژاد پایه‌ی Bourbon می‌باشد که در سال 1949 در ال‌سالوادُر کشف شد. به‌طور کلی دارای یک Body متوسط، اسیدیته و شیرینیِ متعادل و نیز دارای عطرهای گلی قوی و طعم‌های ادویه‌ای می‌باشد. شما می‌توانید طعم‌یادهای کشمش، شکلات، آجیل، وانیل، شکلات، چای سیاه و پرتقال را در دم‌کرده‌ی این قهوه پیدا کنید.نژاد Heirlooms:درحال حاضر بیش از 1000 نوع Heirloom ایتوپیایی در حال کشت است. از نظر کیفیت و ویژگی اکثر آن‌ها شبیه به نژاد تیپیکا در یمن هستند. هرچند عده‌ای عقیده دارند این نژاد جز اولین نژادهایی است که در امریکا رشد کرده است.همچنین قهوه‌های کشور اتیوپی به عنوان مقیاس و استاندرد جهت قضاوت کردن دیگر قهوه‌های سایر کشورها استفاده می‌شوند. تاثیراتی که این نژاد بر روی طعم در لیوان قهوه‌ی شما خواهد گذاشت، به طور کلی: یک Body واضح و متوسط، با رگه‌هایی از طعم‌های میوه‌ای و گلی، مرکبات و همچنین شراب-گونه می‌باشد. طعم‌یادهایی که می‌توان معمولاً در دم‌کرده‌ی این نژاد پیدا کرد: چای سیاه، مرکبات، لیمو، طالبی، بلوبری، چای سبز، انگور و زنجبیل است. نژاد Caturra:کاتورا نیز یکی دیگر از نژادهای حاصل از جهش طبیعی Bourbon می‌باشد که در سال 1937 در برزیل کشف شد. زمانی که کیفیت مطلوب را در برزیل از دست داد، در کلمبیا و آمریکای مرکزی با همان کیفیت شکوفا شد. همچنین این قهوه زمانی که در ارتفاعات کشت شود، محصولی کم اما بسیار با کیفیت را به بار خواهد آورد. ویژگی این قهوه اسیدیته‌ی مرکباتی واضح و body نسبتاً لایت می‌باشد. از طعم‌یادهای این نژاد می‌توان به انگور قرمز، میوه‌ای شیرین، شکلات شیری، کاکائو، بادام، هلو و لیچی اشاره کرد. نژاد Geisha:معمولاً همگی گیشا را به عنوان سوپراستار نژادهای قهوه می‌شناسند که دارای طعم‌یادهای پیچیده و قوی، ایجاد حالت‌دهانی silky و همچنین شیرینی واضح، پیچیده و عالی است. گیشا در سال 2007 در یکی از مسابقات قهوه شناخته و مشهور شد، به صورتی که بالاترین امتیاز موجود را در بین کل قهوه‌ها دریافت کرد. دارای طعم‌یادهای ویژه‌ای مانند Lemon grass، پاپایا، سیب‌سبز، مارشملو، توت‌فرنگی، عسل، نارنگی، زردآلو، سیب قرمز و... می‌باشد. نژاد Bourbon:در اوایل 1700 در جزیره‌ی Bourbon کشف شد، در کل دنیا تولید بیشتری نسبت به تیپیکا دارد اما نسبتاً در برابر بیماری‌ها و آفت‌های درخت قهوه آسیب پذیرتر است. دارای اسیدیته پیچیده و متعادل است، طعم‌یاد‌های واضح میوه‌ای و شیرینی کاراملی را می‌تواند در آن پیدا کرد. همچنین می‌توان به وجود مرکبات، وانیل، آجیل، بادام، پالم، لیمو، سیب، هلو، فندق، مرکبات و... اشاره کرد.نژاد Typica: تیپیکا قدیمی‌ترین نژاد قهوه عربیکاست، منشا بسیاری از زیرگونه‌ها و گونه‌های مختلف قهوه، باوری کم اما با کیفیت و دارای کیفیت طعمی بالا، شیرین و body بالاست. به طعم‌یادهایش نیازی نیست اشاره شود زیرا منشا اکثر گونه‌های یاد شده همین نژاد است و طبعاً تمام خصوصیات گفته شده را نیز دارد. پی‌نوشت: هرچند ویژگی‌های گفته شده در بالا به صورت کاملاً محدود شده می‌باشد. و شما گاهی ممکن است طعم‌یادهایی را در قهوه بچشید که ممکن است شما را سوپرایز کند. به‌طور مثال من متوجه شدم که رُسترها هیچ‌گاه طعم‌یادِ گوجه را بر روی مشخصات قهوه‌های کنیایی خود ذکر نمی‌کنند حتی اگر به وضوح شما در لیوان قهوه خود طعمی دقیقا مشابه سوپ گوجه داشته باشید. البته تعجبی ندارد زیرا این طعم‌یاد معمولاً به عنوان یک defect به خاطر رُست under-developed قهوه‌های کنیایی شناخته شده است. پس ممکن است شما همیشه طعم‌هایی را در لیوان خود پیدا کنید که در هیچ یک از توضیحات ویژگی قهوه‌ها یاد نشده اما خب به وضوح آن را می‌چشید! توصیف‌های طعمی بر اساس نوع فرآوری قهوه توضیح و تشریح انواع فرآوری‌های قهوه به‌طور کل از مفهوم و مقصود این مقاله خارج است، اما اگر علاقه‌مند به یادگیری درباره آن‌ها هستید می‌توانید از لینک ذکر شده استفاده کنید یا منتظر مقاله‌های تخصصی من در مورد هرکدام از این فرآوری‌ها باشید!- تمام ویژگی‌هایی که در زیر ذکر خواهد شد صرفاً براساس تجربیاتم در چشیدن و آنالیز کردن قهوه‌های مختلف با فرآوری یکسان بوده است، پس کم و کاست در این قسمت کاملاً بدیهی است. فرآوری خشک/طبیعی: نکته‌ای که در مورد فرآوری خشک وجود دارد، در هنگام خشک کردن، به علت اینکه هنوز تعدادی از لایه‌های بیرونی دانه از خود دانه جدا نشده اند، باعث می‌شود تا دانه ترکیبات بیشتری مانند قندها را به خود جذب کند. پس نسبت به فرآوری شسته اغلب می‌تواند انتظار داشت که در لیوان قهوه شیرینی بیشتری حس شود. به طور کلی ویژگی‌های طعمی این فرآوری عبارتند از: فندق، توت‌فرنگی، وجود بافت‌های خامه‌ای، عسل، کیوی، انجیر خشک شده، وانیل، چای سیاه، بلوبری، کارامل، شراب، شکلات تلخ و هلو. فرآوری شسته/washed:لیمو، گریپ‌فروت، مرکبات، انگور قرمز، آناناس، آجیل، گردو، طالبی، انبه، یاس، سیب، پاپایا، کارامل و شکلات شیری.فرآوری Pulped Natural:گلابی، میخک، بادام زمینی، گردو، میوه‌ها، کاکائو، شکلات، وانیل، بادام و...فرآوری عسلی/Honey: مرکبات، زرآلو، رَزبِری، هلو، گرانولا، انگور، لیمو، نعنا، آلو، گیلاس، دارچین و سیب قرمز. فرآوری ناهوازی/Anaerobic:هندوانه، سیروپ مِیپل، پرتقال، نارگیل، انبه، عطرهای گلی، لیمو و بادام. فرآوری کربنیک/Carbonic:شیرینی بالا، لیچی، مارشملو، ماست میوه‌ای، انار، انگور سفید، کاکائو، شراب، نارنج، پرتقال و آناناس.پ.ن: در فرآوری‌های ناهوازی و کربینک، عطرهای به شدت فانتزی را می‌توان هنگام دم دریافت که دارای جذابیت بسیاری می‌باشد. منابع:worldcoffeeresearch.orgdailycoffeenews.comwikipedia.orgThe World Atlas of Coffee قهوه پارسا ادیب‌نیا Wed, 25 Mar 2020 06:26:30 +0430 https://virgool.io/Coffee/whatsthecoffee-xvfqlosavjwh بسیاری حتی گاهی مصرف‌کنندگان دائمی از ذات قهوه آگاه نیستند که قهوه دانه‌ی یک میوه‌ی گیلاس‌شکل می‌باشد و یا قبل از اینکه آسیاب و دم‌ شود باید برشته شود. بسیاری از کافه‌ها قهوه را به عنوان یک محصول فصلی و تازه مورد استفاده قرار می‌دهند و آن‌را نوشیدنی‌ای معرفی می‌کنند که برای تهیه‌اش نیازمند داشتن مهارت و تجربه هستیم. آن‌ها معمولاً سعی می‌کنند طیف گسترده‌ی طعم‌های منحصر به فرد قهوه را به وسیله دم‌آوری اصولی‌تر و دقیق‌تر نشان‌دهند و به آشکار ساختن منشا داستان انسانی در پس‌زمینه دانه‌ی قهوه کمک می‌کنند.باید تشکر کرد از تمامی عاشقان قهوه و کافه‌های اسپشیالتی که همیشه حامی تولید‌کنندگان قهوه‌های با کیفیت بودند و سعی کردند تا از پروسه تولید و تجارت آن آگاه شوند و با بازار قهوه‌های بی‌کیفیت و تجاری وارد رقابت شوند. اگر تا به حال به دنبال داستان قهوه بوده‌اید، به این موضوع پی برده‌اید که قهوه دارای گونه و زیرگونه‌های مختلفی می‌باشد. اما اگر این درخت خانوادگی را ترسیم کنیم می‌توانیم به چهار نژاد اصلی به نام‌های:LibericaArabicaRobustaExcelsaبرسیم که به صورت عمده دو گونه‌ی اصلی عربیکا و ربوستا در کشورهای مختلف رشد می‌کنند. همچنین در حالت کلی گونه‌ی ربوستا را بی‌کیفیت‌تر از عربیکا به لحاظ پیچیدگی طعمی و کیفیت بویایی در نظر گرفته‌اند.برسیم که به صورت عمده دو گونه‌ی اصلی عربیکا و ربوستا در کشورهای مختلف رشد می‌کنند. همدر حالت کلی گونه‌ی ربوستا را بی‌کیفیت‌تر از عربیکا به لحاظ پیچیدگی طعمی و کیفیت بویایی در نظر گرفته‌اند.به صورت جزئی شما می‌توانید درخت خانواده قهوه را از اینجا دانلود و مشاهده کنید.قهوه اصولا در جنگل های استوایی ( گرمسیری ) رشد می کند. ( اصلیت گیاه قهوه جنگل های گرمسیری آفریقاست) برخی گونه های گیاه قهوه به طور مشخص بیش از 300 فوت رشد می کنند اما در کشاورزی برای سهولت چیدن دانه ی قهوه، درخت قهوه به ندرت بیشتر از 15 فوت امکان رشد پیدا میکند،درخت قهوه، درختی همیشه سبز به نام Coffea است. گیاه کافِا (Coffea) از گونه گیاهان گلدار از خانواده روناسیان (Rubiaceae) است که در نواحی گرمسیری رشد می کند. بلندی آن بین ۳ تا ۱۰ متر است و ۳ تا ۵ سال پس از کاشته شدن محصول می دهد. شکوفه های سفید رنگ و خوشبوی قهوه بسیار به گل یاس شباهت دارند. میوه های قهوه تخم مرغی‌ شکل اند و به صورت خوشه‌ آویزان می شوند. هر درخت قهوه حدود ۲۰۰۰ میوه می دهد. بین ۶ تا ۹ ماه زمان لازم است تا میوه قهوه از رنگ سبز به زرد و بعد قرمز یا بنفش بدل شود و کاملاً برسد. برگ های درخت قهوه به رنگ سبز تیره و براق هستند و ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر طول و ۶ سانتیمتر پهنا دارند.گیاه قهوه معمولاً سه تا چهار سال پس از کاشته شدن شروع به تولید گل می نماید و از این گلها، میوه ی گیاه قهوه نمایان می شود که معمولاً به عنوان گیلاس های قهوه (Coffee Berries) شناخته می شوند، اولین برداشت مفید از این گیاه، پنج سال پس از کشت امکان پذیر می باشد.این گیلاس ها در حدود هشت ماه بعد از ظاهر شدن گل داده و با تغییر رنگ از سبز به قرمز رسیده می شوند و این زمانی است که محصول باید برداشت شود. میوه قهوه معمولاً حاوی دو عدد دانه قهوه است که از یک طرف محدب و از طرف دیگر صاف می باشند و در امتداد طولی دانه یک شیار دیده می شود. هر یک از دانه ها از یک پوست نازک و سفید پوشیده شده و هر دو دانه که در یک میوه قرار دارند از یک ماده نرم گوشتی شیرینی احاطه شده اند که روی آن را نیز یک غشای نازک به رنگ قرمز تیره پوشانیده است که همان غشای خارجی قرمز تیره میوه می باشد. اما ۵ تا ۱۰ درصد میوه های یک درخت فقط یک دانه در خود دارند.منبع: دلگرامدر پست‌های بعدی نگاهی جزئی‌تر به پروسه‌ی فرآوری قهوه و برشته‌کاری آن خواهیم پرداخت. قهوه پارسا ادیب‌نیا Fri, 20 Mar 2020 03:37:37 +0330