در انتظار رویت ما و امیدواری

مگه نمیگفتن نه بی تو نه باتو، حقیقتش را بخواهی انتظار شیرین تر است؟ بهتره بگن: تو شبی در انتظاری ننشسته ای چه دانی؟🌚

وقتی آدمی در انتظار چیزیه، انگار زمان کند میگذره، کندتر از همیشه حتی کندتر از کلاس کارافرینی و مدیریت:)یه جوریه انگار که نه دوست نداری تموم شه نه دوست داری ادامه پیدا کنه، و هرروزت میشه پر کردن پیمانه صبرت با انتظار تا بلکه خبری بهت برسه که حالتو دگرگون کنه...

انتظارو سر کلاس خوشویسی تو چشمای بچه ها میبینم، همون لحظه که میگن اول سرمشق مارو بنویس خانوم!بعد وقتی مینویسم میگن حوصله نداریم میشه خونه انجام بدیم؟...انگار که هم دوست دارن تو انتظار بمونن و هم نه و این خاصیتشه🤷🏻‍♀️

میم هنوز با داستان زنجان رفتن من کنار نیومده، روزای سختیه، صبرم کم شده و همش میگم کاش میشد برگردم عقب تا بتونم انتخاب رشتمو ویرایش کنم، یا حداقل رشته ای رو انتخاب میکردم که دانشگاش نزدیک تر بود، تا بلکم میم هم راضی بشه و انقدر خودشو اذیت نکنه،نمیدونم!شایدم زنجان قبول نشم ولی بیشترین شانس قبولیم واسه همونه،کاش یه معجزه ای چیزی رخ میداد یا میم نظرش عوض میشد یا من انتخاب رشتم تغییر میکرد:)

هنوزم میگم انتظار کشیدن سخته، ولی میدونی؟من دوست دارم تو این حالت بمونم تا اینکه بعد شنیدن خبر قبولیم، حال کسی بد بشه؛ اصلا میم به کنار، همش حس میکنم کمبود اعتماد به نفس بگیرم، آخه مگه معلم بودن چشه بچه جون؟

من نمیدونم زندگی قراره چجوری بشه واسم،سخت تر یا شیرین از قبل؟ولی فقط دوست داشتم بدونم که

حالا که گیج گیج حالا که مست مست

با من بگو هنوز آیا امید هست؟✨🍃🌷