مهندس چه کامپیوتری

مهندس کامپیوتر شدن برام یک جوک دردناک بود در این کشور....

الان ساعت ۱ و نیم صبحه. من با زور و بسم الله گفتن به اینترنتی که حقه منه انسانه وصلم و برای اینکه بتونم سیستم عاملم و ابزار هامو بروز نگهدارم باید با کلی داستان vpn رو روی سیستم بیارم تا شاید بتونم با سرعت ۲۰۰ کیلوبایت یک اپدیت ۴ گیگی رو انجام بدم. خنده داره نه ؟ امید من اینه که انشالله وقتی فردا صبح پا میشم اپدیت تموم شده باشه . وقتی میخوابم هزار تا فکر میکنم و بیشترین نگرانیم اینکه که نکنه فیلترشکنم قطع بشه و من بمونم و افتابه ای که ۴۵ ساله دستمون دادن :))))

درسته اقای روانشناس. مشکل من در کودکیم ریشه داره. در ۱۰ سالگیم که اولین سیستم رو بابام برام گرفت و منو با دنیایی که نمیشد لمس کرد، اشنا کرد. درسته این مشکل از کودکیمه که تصمیم گرفتم در آینده مهندس کامپیوتر بشم. چرا ؟ چون عاشق این کارم . ولی مهندس چه کامپیوتری....

مگه میشه مکانیک بدون ماشین باشه ؟ برق کار بدون برق و لوله کش بدون لوله. منم نیاز به اینترنت دارم عزیز دل. صاحب مملکت عزیز. منم به این ابزار نیاز دارم تا بتونم کارم رو بکنم. ولی میشد حدس زد اینها واقعا اندازه پشم نمیفهمن. وقتی در دانشگاه مملکت، روی کاغذ آزمون برنامه نویسی میگیرن و میگن کد رو برام بنویس. خنده داره خدایی.

اره خلاصه. منم باید کم کم به فکر این باشم که برم دنبال شغلی که نیاز به این همه استرس نداشته باشه. شغلی که در سال ۲۰۲۶ فکرش این نباشه که بالاخره کی نتش باز میشه تا بتونه یک فایل دانلود کنه.

فکرش این نباشه که تا یکی بگوزه نت رو قطع کنن و کل کار و سرمایه و عمرش بره هوا.

درسته واقعا، مهندس کامپیوتر شدن تو این مملکت یک جوک زشت بود برای من:)))