<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>پست‌های انتشارات مجله ایراندخت</title>
        <link>https://virgool.io/Irandokht/feed</link>
        <description>ایراندخت
نشریه تخصصی زنان دانشگاه فردوسی مشهد</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 23:12:10</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/publication/ciqlhct9unih/ucwpky.png</url>
            <title>مجله ایراندخت</title>
            <link>https://virgool.io/Irandokht</link>
        </image>

                    <item>
                <title>موفقیت زیر سایه بی عدالتی</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AA%DB%8C-wvmerhpicb8r</link>
                <description>محدودیت همواره یکی از دلایل عدم موفقیت و پیشرفت بوده،عامل مهمی که مانع از برداشتن گام های رو به جلو و مثبت در ورزش بانوان شده است.چندی پیش خبری در رسانه ها منتشر شد که همه را شگفت زده کرد! خبری باعنوان(رکورد پیام نیازمند شکسته شد)همه به دنبال نام دروازه بانی در لیگ برترآقایان بودند ولی آن شخص کسی نبود جزء گلر شماره یک تیم ملی فوتبال بانوان وتیم کردستان،زهرا خواجوی که باثبت رکورد 953دقیقه کلین شیت با عبور از گلر تیم سپاهان،پیام نیازمند نام خود را در تاریخ فوتبال ایران جاودانه کرد.ولی آیا تا پیش ازاین کسی زهرا خواجوی را می شناخت؟آیا نام گلر اول تیم ملی که تنها 20سال سن دارد را شنیده بودیم؟تمام این عدم شناخت ها بخاطر محدودیت های بی جایی است که به ورزش بانوان تحمیل شده است.یکی از مهم ترین این محدودیت ها عدم پخش تلویزیونی مسابقات است که باعث شده بانوان قهرمان سرزمین ما برایمان غریبه باشند.بدون شک یکی از عواملی که باعث پیشرفت یک ورزشکار می شود دیده شدن و معروف شدن است واگر ورزش بانوان به صورت اختصاصی مورد توجه رسانه ملی قرار گیرد امثال زهرا خواجوی ها خیلی زودتر و راحت تر به اهداف خود خواهند رسید و موجب سربلندی کشورمان ایران خواهند شد.موقعی که ورزشکاران با حجاب اسلامی کامل در مسابقات حاضر می شوند پس چه دلیل قانع کننده ای برای عدم پخش تلویزیونی وجود خواهد داشت؟!باعث تأسف است که فقط هنگام حضور دخترانمان در مسابقات بین المللی رقابت آن ها را در قاب تلویزیون می بینیم آن هم فقط برخی از رقابت ها نه همه آن.در یکی دو دهه اخیر بانوان ما ثابت کرده اند که چیزی از مردانمان  کمتر ندارند و حتی باوجود بسیاری محدودیت ها در این سال ها در عرصه بین المللی برای کشور عزیزمان افتخار آفرینی کرده اند.قرار گرفتن کتایون خسرویار دربین سه نامزد نهایی بهترین مربی  آسیا در سال2019افتخار بزرگ دیگری بود که برای ورزش و فوتبال بانوان ایران کسب گردید.امیدواریم روزی فرا برسد که شاهد محدودیتی نباشیم و ورزش بانوان بدون هیچ گونه مانعی روبه جلو حرکت کند چون دختران ما بیشتر ازاین ها حرف برای گفتن خواهند داشت.ازمیان برداشتن محدودیت ها احتیاج به یک عزم وهمت بزرگ داردکه ان شالله هرچه زودتر شاهد آن باشیم.</description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>محمدرضا پسندیده</author>
                <pubDate>Tue, 31 Dec 2019 17:34:35 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>از ماست که بر ماست؛ بخش اول</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%9B-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-dii7polkejb0</link>
                <description>وقتی حرف از خشونت علیه زنان به میان می آید، تصویر زنی با جثه ظریف و مردی قلدر به ذهن ها متبادر می شود، اما...درجامعه ای که دختران را به گونه ای بار می آورند که ترسی وهم گونه و همیشگی از مردان دارد، ترسی که خودش هم دلیل واضحی برایش ندارد، او را بدل به موجودی می کند که خود را به طرز عجیبی وابسته به حضور مردی از نزدیکان می کند و با همین نگرش زنی وابسته به شوهر می شود که هویت و موجودیت خود را تنها با داشتن همسرتعریف می کند، هنوز هم دختران زیادی هستند که حتی با ورود به دهه چهارم زندگی و تحت لوای همین نگرش، حتی خودش حق بسیاری از فعالیت های عقلانی را نمی دهد، چه بسیارند دخترانی که در جامعه ما حق سفر رفتن بدون خانواده، انتخاب بدیهی ترین موارد در زندگی و .... را به خود نمی دهند تنها به علت «سایه موهوم مردان».این شبح از بین نخواهد رفت تا زمانی که مادران جسارت تربیت دختران را به گونه ای دیگر پیدا کنند و مردان قدری متفاوت تر رفتار کنند. هر کدام از ما در بازتولید و تثبیت این خشونت چقدر نقش داریم؟</description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>nedashadloo</author>
                <pubDate>Sat, 30 Nov 2019 19:35:54 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ایراندخت دو ساله شد</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%AE%D8%AA-%D8%AF%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%AF-byplc6dmam4x</link>
                <description>دو سال از انتشار اولین شماره نشریه ایراندخت گذشت. در این دو سال تلاش کردیم تا نگاهی به دور از جنسیت و کلیشه‌های جنسیتی و آگاهی‌رسانی در زمینه مطالعات زنان و تجربه‌های زیستی زنان در سایر نقاط جهان داشته باشیم. امروز که این جملات می‌نویسم ایراندخت از ماهنامه به فصلنامه تبدیل شده اما این امر دلیلی بر کاهش کیفیت این نشریه تخصصی نشد بلکه خانواده بزرگ ایراندخت با همکاری کمیته‌ی زنان انجمن علوم سیاسی خراسان، برنامه‌هایی تحت عنوان &quot;سلسله نشست‌های ایراندخت&quot;، در سال اول و &quot;نشست به وقت زن&quot; در سال دوم فعالیت خود موفق به ایجاد فضاهایی برای تعامل زنان جامعه و بیان و بررسی مشکلات زنان شد. نشریه ایراندخت تا به امروز موفق به چاپ هفت شماره شده که در هر شماره افتخار تهیه گزارش از سلسله جلسات و معرفی کتاب در حوزه زنان به عنوان عضو کوچکی از این خانواده بزرگ را داشتم. خانواده‌ای متشکل از دانشجویان دختر و پسری که به بررسی مسئله زنان پرداختند و توانستند مصاحبه با مدیران و بنیانگذاران شرکت ها و اکوسیستم استارتاپی مشهد را در کارنامه دو ساله ایراندخت ثبت کردند. باید اعتراف کنم بهترین تجربه‌ها و لحظه‌های زندگی من در کنار ایراندختی‌ها گذشت. تیمی که سکون و یکنواختی برای آن معنایی نداشت و برای بهبود نشریه ایراندخت بی وقفه تلاش کردند. شماره هشتم این نشریه تحت عنوان &quot;کلیشه‌های جنسیتی&quot; به زودی منتشر خواهد شد.</description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>منیره شفیقی</author>
                <pubDate>Fri, 29 Nov 2019 19:50:21 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خشونت زنان یا خشونت علیه زنان</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-faeuoftkg9om</link>
                <description>خشونت همیشه هم راه چاره نیس:تواین گزارش می خوام دلایل ایجاد خشونت  تو ورزش بانوان رو بررسی کنم که در ادامه به بحث درموردش می پردازیم اما قبلش میخوام خشونت رو براتون تعریف کنم:خشونت یک نوع ویژگی اخلاقیه  که توسط افرادی بنا به دلایل ناخوشایندی درمواقع خاص و مختلف صورت می گیره.به گفته ی دیل پترسون انسان شناس و بیولوژیست انگلیسی خشونت در انسان ها ذاتیه و معتقده که بشر از اون تو موقعیت های ویژه استفاده می کنه.خشونت یه نوع رفتار و واکنشه که توسط فرد صورت می گیره  و باعث آسیب رسوندن و ضرر به خودش یا فرد مقابلش  می شه که این نوع آسیب روانی یا جسمیه که به دوشکل مستقیم و غیر مستقیم رخ می ده.یک نمونه بارز خشونت در ورزش بانوان درگیری فیزیکی بازیکنان دوتیم فوتبال ذوب آهن اصفهان و شهرداری سیرجان بودکه زمین فوتبال رابه رینگ بوکس تبدیل کردند این درگیری به حدی بود که یکی از بازیکنا رو  راهی بیمارستان کرد.اتفاق تلخی که بسیار تکان دهنده بود. یکی از دلایلی که سعی بر توجیه این فاجعه داشتند رو اشتباه داوری عنوان کردند اما سوال مهم اینه که کجای دنیای ورزش اشتباهات داوری منجر به اینطور درگیری ها می شه؟هرچند که داورای مسابقه این موضوع رو رد کردند و اعلام کردند که اشتباهی از طرف  اونا رخ نداده.به نظر من شاید دلیل اصلی این خشونته عدم حمایت حرفه ای فدراسیون و نبود امکانات حرفه ای باشه  که نتیجش  یه لیگ غیراستاندارد و اماتور میشه  و طبیعتا ازیه لیگ اماتور نباید انتظار رفتار حرفه ای داشت و امیداورم توجه فدراسیون به لیگ بانوان بیشتر بشه چرا که زنان این مرز و بوم لایق بیشتر ازاین ها هستند.دلیل دیگه عدم نظارت و توجه کافی فدراسیون فوتبال  مخصوصا در مورد مسائل انظباطی است  چون اگه نظارت دقیق و درست انجام می گرفت بازیکنای  دوتیم اجازه اینطور رفتاریو به خودشون نمی دادن.یکی از دلایل ایجاد خشونت تو ورزش وجود محدودیت هاست،تو چند دهه ی گذشته محرومیت تو ورزش بانوان منجر به رخ دادن اتفاقاتی شده  و تا زمانی که این محدودیت ها رفع نشه باید منتظر خبرهای جدید و جنجال برانگیز باشیم.دراینجا به بررسی چند مورد از محرومیت ها در ورزش بانوان که منجر به نا آرامی وخشونت و درنهایت نتایج نا مطلوب شده  می پردازیم:اولین مورد  خودسوزی دختر جوانیه  که به خاطر عشق به فوتبال و علاقه قلبی خودش مجبور به انجام کاری غیرمتعارف میشه و باپوشش پسرانه سعی در ورود به ورزشگاه آزادی و داره وبه دنبال تحقق بخشیدن به آرزوی خودشه که تو ورزشگاه شناسایی میشه و با مأمورا درگیر و آخرشم  بازداشت میشه در ادامه اتفاقی تلخ رخ داد که قلب همه روبه درد آورد.اگه کمی زودترفقط کمی ، محرومیت حضور بانوان در ورزشگاه ها لغو می شد دیگه شاهد این اتفاق نبودیم.عدم اعزام تیم ملی فوتسال بانوان به المپیک آرژانتین با وجود قهرمانی در جام ملت های آسیا نمونه ای دیگه از محرومیت ورزش بانوانهدلیل این اتفاق فرستادن فوتسال پسران به جای دختران بود که  واکنش سرمربی و بازیکنای  تیم ملی رو به دنبال  داشت و باعث ناراحتی اونا  شده بود و این عمل رو بی انصافی در حق خودشون می دونستند و فدراسیون فوتبال درجواب این اعتراضات فیفا رو مقصر دونست که تواین  گزارش مجال بحث در مورد صحت یا عدم صحت این ادعا نیست.مورد دیگه متوقف کردن قضاوت داورای زن تو مسابقات فستیوال فوتبال پسران  بوشهره درصورتی که امکانش بود  شاهد اینگونه رفتاری نباشیم اگه هماهنگی و برنامه ریزی درستی صورت می گرفت.همین بی برنامگی شاید آینده این داورار رو تغییر داده باشه.پس نتیجه می گیریم که  کاهش محدویت ها باعث کم تر شدن خشونت در ورزش  و به طبع پیشرفت بیشتر و درنهایت منجربه رسیدن به قله ی افتخارمیشه.حمایت شدن یه ورزشکار یا یه تیم چه به لحاظ مالی و چه به لحاظ روانی میتونه یه  امر مؤثر تو کاهش خشونت باشه.</description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>محمدرضا پسندیده</author>
                <pubDate>Fri, 29 Nov 2019 10:31:22 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خشونتی که مرگ اعتبارات خانواده است.</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-xdbxcxwcsgo3</link>
                <description>این خشونت ، خشونت خانگی ،مرگ تمام اعتبارات خانواده است خصوصا زمانی که از طرف نهادهای قانون و قضا نیز حمایت شود و خود این سیستم ها نیز در اعمال و قانونمند کردن خشونت و تبعیض موثر و مقصر باشند.?با افزايش مشكلات اقتصادى خانواده كم كم شروع ميكند به حذف كردن هزينه بر اساس انچه فكر ميكند اولويت كمترى دارد.در بسيارى از اين تصميمگيريها اولين قربانى دختران نوجوان و حتى دختر بچه ها هستند.آنها از تحصيل منع ميشوند تا در خانه توليدگر شوند با بافت فرش و گليم و قالى و يا كارگرى و بعد هم مهيا ميشوند براى ازدواج در سنين كم. اغلب اين ازدواجها نتيجه فقر فرهنگى و اقتصادى خانواده است. اين كودكان و نوجوانان چه راهى پيش روى خود ميبينند ؟چه كسى ميداند مجبور به تحمل چه فشارى هستند.                                          كسي به انها مشاوره نميدهد كسى انها يا خانوشان را حمايت نميكند و كسى براى نجاتشان از تجاوز هر روزه خواسته و ناخواسته به حقوق انسانيش از طرف نزديك ترين افراد خانوادشان وجود ندارد.با افزايش مشكلات اقتصادى خانواده كم كم شروع ميكند به حذف كردن هزينه بر اساس انچه فكر ميكند اولويت كمترى دارد.در بسيارى از اين تصميمگيريها اولين قربانى دختران نوجوان و حتى دختر بچه ها هستند.آنها از تحصيل منع ميشوند تا در خانه توليدگر شوند با بافت فرش و گليم و قالى و يا كارگرى و بعد هم مهيا ميشوند براى ازدواج در سنين كم. اغلب اين ازدواجها نتيجه فقر فرهنگى و اقتصادى خانواده است. اين كودكان و نوجوانان چه راهى پيش روى خود ميبينند ؟چه كسى ميداند مجبور به تحمل چه فشارى هستند.كسي به انها مشاوره نميدهد كسى انها يا خانوادشان را حمايت نميكند و كسى براى نجاتشان از تجاوز هر روزه خواسته و ناخواسته به حقوق انسانيش از طرف نزديك ترين افراد خانوادشان وجود ندارد.اين تنهایی و فشار انها را به سمت خود كشى و يا خود تباهى با مواد مخدر و خشونت سوق ميدهد.اين چرخه تا زمانى كه توانمندسازى فرهنگى و اقتصادى اتفاق نيافتد و گروهى حمايتى آگاه مثل معلمين و روانشناسان ،نه بزرگ فاميل يا فلان امام جماعت شهر وارد كار نشوند ادامه خواهد داشت.اين آمار بالاى خودكشى اعلام شده در میان نوجوانان،در واقع آمار محصوليست كه فقدان كار جدى و مسئولانه براى نوجوانان را نشان ميدهد.اما از طرف دیگر خشونت علیه زنان هم فرم تازه ای به خود گرفته است .امروز، روز جهانی تلاش برای پایان دادن به ‎#خشونت_علیه_زنان است، هرگونه خشونت و تبعیض.ساختار و الگوی خشونت علیه زنان با سیستماتیک شدن تبعیض جنسیتی در حوزه اقتصاد بسرعت در حال تغییر است. زنانی که حساب بانکی مستقل ندارند، زنانی که توان مالی حمایت از کودکان خشونت دیدشان را ندارند، ‏زنان عشایر و روستایی که ابزار کار و تولیدگری خود را در سیل و زلزله و مهاجرت از دست دادند، زنانی که حتی سرپرست خانوار بشمار نمی‌آیند تا یارانه ای بگیرند، زنانی که باید بدون تغییر فاکتورهای رفاه خانواده با تبلیغات تازه حکومت ، ماشین زاد و ولد باشند. اینهمه نشان میدهد که  ‎#خشونت_علیه_زنان در ایران با شتاب بیشتر به فاز تازه ای وارد شده است.‏آمار نشان می‌دهد،سال گذشته حدود 42.6 ٪ خانوارها، در ماه کمتر از ۲میلیون و ۲۵۰هزار تومان هزینه کرده‌اند. تعداد این خانوارها به حدود ۱۰ میلیون و۶۴۰ هزار می‌رسد. ۶۰میلیون نفر هم به روایت آمار رسمی مستحق دریافت بسته معیشتی هستند.  نیز بنا به آمار، فرودست‌ترین گروه جامعه در ماه کمتر از ۶۲۵هزار تومان میتوانند هزینه کنند. مستقل ازآنکه يارانه چه کمکی در  ‎#محروميت زدايى از اين تعداد جمعیت میتواند بكند، باید معارف شد که به این ترتیب زنان این بخش از جامعه ،روز بروز استقلال مالی خود را بیشتر از پیش از دست خواهند داد. در این شرایط، نه تنها قانون و مذهب و سنت مردسالار بلکه کم توانی زنان در امکان استقلال و تصمیم‌گیری برای توقف چرخه خشونت نیز فضاهای تازه اعمال خشونت و سواستفاده از آنان را بیشتر از قبل هموار خواهد کرد.مرا میتوانید در تلگرام و توییتر هم دنبال کنید. Telegram :  @azambahramiran </description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>Azam Bahrami</author>
                <pubDate>Mon, 25 Nov 2019 15:36:34 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>معرفی کتاب کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم</title>
                <link>https://virgool.io/Irandokht/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%B1%D9%81%D8%AA-%D9%85%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D8%AD%D8%AA%DB%8C-%D8%AE%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%85-nkok1wkpgpqg</link>
                <description>اگر از آن قبیل افرادی هستید که موضوع و درون مایه کتاب را از طریق جلد و نام آن مورد قضاوت قرار می‌دهید و برای مطالعه انتخاب می‌کنید باید بگویم کتاب پیش روی شما کتابی که صرفا به نقد کمونیسم پرداخته باشد نیست. این را ازجست‌و‌جو در  پیشینه اسلاونکا که عضو کمیته اجرایی اولین شبکه ی گروه‌های زنان اروپا شرقی بوده می توان دریافت و به وضوح ردپای زنان و فمینیسم در این کتاب دیده می شود.اسلاونکا دراکولیچ وضعیت کشورهای کمونیستی را در این کتاب با بیان داستان و خاطرات خود و دوستانش به تصویر کشیده است و از احساس فریبی که مردم اروپا شرقی تحمل می‌کردند و ادامه یافتن این احساس پس از پایان جنگ سرد و حکومت کمونیستی می‌نویسد و اینطور بیان می‌کند که زندگی زنان در این کشورها به هیچ وجه زندگی هیجان‌انگیزی نیست و در واقع خیلی هم معمولی و ملال‌آور است. او در بخش های اول کتاب &quot;کونیسیم رفت،ما ماندیم و حتی خندیدیم&quot; به خوبی نشان می دهد دولتی که توانایی بر طرف کردن حداقل نیازهای بهداشتی عده کثیری از افراد جامعه(زنان) را ندارد نمی تواند باعث پیشرفت آن جامعه شود. نویسنده به وضوح در این کتاب نشان می‌دهد که تغییر با سقوط یک حکومت حاصل نمی‌شود و با مقایسه وضعیت قبل و بعد زندگی کمونیستی نشان می‌دهد این کشور‌ها نه تنها پیشرفت نکردند بلکه بعد گذشت سال‌ها از نابودی آن‌ها همچنان درگیر کمبودها و خلاهایی هستند که ارمغان دولت‌های کمونیستی است. کتاب &quot;کمونیسم رفت ما ماندیم و حتی خندیدم&quot; مملو از تصویر سازی‌های زیباست اما آن‌چه  بر جذابیت کتاب افزوده، بخشی است که اسلاونکا به زیبایی فمینیست را به تصویر می‌کشد و بیان می‌کند فمینیست‌ها مرد‌خوار نیستند و این همان نکته‌ای است که &quot;چیماماندا انگوزی آدیشی&quot; نویسنده کتاب &quot;ما همه باید فمینیست باشیم&quot; از آن با نام فمینیست خوب یاد می کند.</description>
                <category>مجله ایراندخت</category>
                <author>منیره شفیقی</author>
                <pubDate>Sun, 03 Nov 2019 10:10:14 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>