وقتی مقصد روی نقشه نیست، معرفی کتاب به سوی طبیعت وحشی

در دل شهری که همه چیز به‌درستی کار می‌کند و هیچ‌کس از مسیر مشخص خارج نمی‌شود، کریس مک‌کندلس تصمیم گرفت جهت خلاف برود. نه برای اینکه سرکش باشد، نه برای ماجراجویی تهی؛ او دنبال چیزی بود که کمتر درباره‌اش حرف می‌زنیم: اختیار.

رمان/روایت «به سوی طبیعت وحشی» درباره سفری‌ست که از یک نقشه شروع می‌شود اما مقصدش جغرافیا نیست. خواننده خیلی زود با این پرسش روبه‌رو می‌شود که “آیا زندگی خوب همان زندگی بدون ریسک است؟” و مهم‌تر از آن، “اگر خوشبختی چیزی باشد که فقط در تنهایی فهمیده می‌شود چه؟” آنچه این کتاب را از سفرنامه‌های معمولی جدا می‌کند، فقدان قهرمان و ضدقهرمان است. کریس نه قدیس است، نه احمق. او در حد فاصل این دو تعریف قدم برمی‌دارد و همین فضای خاکستری‌ست که کتاب را جذاب می‌کند. این روایت بر خلاف بسیاری از داستان‌ها به خواننده پاسخ نمی‌دهد؛ فقط او را مجبور می‌کند سوال بهتری بپرسد.

«به سوی طبیعت وحشی» از آن کتاب‌هایی‌ست که اگرچه درباره فرار است، اما بیشتر درباره مواجهه است؛ مواجهه با انتخاب‌هایی که معمولاً از ترس، تعارف یا راحتی نادیده‌شان می‌گیریم. و اگر قرار باشد چیزی از کریس مک‌کندلس یاد بگیریم، شاید این باشد که زندگی همیشه میان نظم و جسارت تعریف می‌شود.