<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>پست‌های انتشارات پادکست کوه پشت کوه</title>
        <link>https://virgool.io/Koohpodcast/feed</link>
        <description>این پادکست یک ماجراجویی‌صوتی درباره کوهستان است و مثل کوهستان غیرقابل‌پیش‌بینی.</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-14 22:06:44</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/publication/cec94n809ocb/kz7kyt.jpg</url>
            <title>پادکست کوه پشت کوه</title>
            <link>https://virgool.io/Koohpodcast</link>
        </image>

                    <item>
                <title>ترکینگ بیس کمپ اورست؛ لمس هیمالیا بدون فتح قله</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D9%86%DA%AF-%D8%A8%DB%8C%D8%B3-%DA%A9%D9%85%D9%BE-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D9%84%D9%85%D8%B3-%D9%87%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%D9%82%D9%84%D9%87-e5vxahlv0k9i</link>
                <description>مقدمهقبل از اینکه وارد جزئیات این سفر بشم، لازم میدونم به یک همراه مهم اشاره کنم؛ پادکستی که اگر قرار باشد ترکینگ بیس کمپ اورست را نه فقط «بخوانید» بلکه واقعاً درکش کنید، بهترین نقطه شروع است.در پادکست کوه پشت کوه، مفصل و بی‌پرده درباره همین ترکینگ صحبت کرده‌ام؛ از چرایی انتخاب مسیر گوکیو–اورست گرفته تا چالش‌های ارتفاع، تصمیم‌های اخلاقی در گردشگری کوهستان، نقش تغییرات اقلیمی در هیمالیا و حتی جزئیات عملی مثل انتخاب گاید محلی، هزینه‌ها، تجهیزات و اشتباهاتی که نباید تکرار کرد.این پادکست تلاشی است برای گفتن آن‌چه معمولاً در سفرنامه‌ها جا می‌ماند؛ حس تردید، خستگی، شگفتی، ترس و لذتِ بودن در ارتفاع بالا. اگر این مقاله روایت مکتوب تجربه من از ترکینگ بیس کمپ اورست است، پادکستش نسخه شنیداری همان تجربه است؛ صمیمی‌تر، جزئی‌تر و پر از چیزهایی که گفتن‌شان راحت‌تر از نوشتن‌شان بوده.پیشنهاد می‌کنم اگر به ترکینگ بیس کمپ اورست فکر می‌کنید—چه برای برنامه‌ریزی سفر، چه فقط برای شناخت عمیق‌تر هیمالیا—قبل یا بعد از خواندن این متن، حتماً به پادکست هم گوش بدهید. این دو کنار هم، تصویر کامل‌تری از سفری می‌سازند که برای من، چیزی فراتر از یک مسیر معروف بود.https://www.koohpodcast.ir/linksاگر این آخرین سفر زندگی‌ات باشه، کجا میری؟من قبل از برنامه‌ریزی هر سفر کوهستانی، واقعاً این سؤال را از خودم می‌پرسم. نه از سر اغراق، نه برای شعار. برای اینکه اولویت‌هایم را بشناسم. حالا فکر کن جواب یک کوهنورد آماتور که عاشق عکاسی از کوهستان است به این سؤال چیست؟ برای من، بعد از سال‌ها پرسه‌زنی در البرز و زاگرس، جواب کم‌کم شکل واضح‌تری گرفت و در نهایت رسید به ترکینگ بیس کمپ اورست.من قصد صعود به هیچ قله‌ای را نداشتم و ندارم. هدفم از همان ابتدا، حضور طولانی در فضای کوهستان‌های بلند بود؛ نفس کشیدن در اکوسیستم ارتفاع بالا، دیدن آدم‌ها، شنیدن داستان‌ها و ثبت لحظه‌ها. نه فتح قله، نه رکورد، فقط تجربه. ترکینگ بیس کمپ اورست دقیقاً همین فضا را می‌دهد؛ لمس هیمالیا بدون ادعای قهرمان بودن.اوایل مسیرهای مختلف هیمالیا و حتی قراقروم را بررسی کردم. ترکینگ کی۲ وسوسه‌برانگیز بود، اما برای اولین سفر خارجی کوهستانی، بدون گروه، با آن‌همه ریسک امنیتی، کمبود امکانات و هزینه‌های سنگین، انتخاب منطقی‌ای نبود. واقع‌بینانه که نگاه کردم، دیدم باید اولویت‌ها را تغییر بدهم. دوباره همان سؤال را پرسیدم: اگر این آخرین سفرم باشد، کجا می‌روم؟ جواب واضح‌تر از همیشه بود؛ کوهپایه مرتفع‌ترین کوه جهان.قبول دارم، منطقه اورست سوپرتوریستی است؛ شلوغ و گران.برای کم‌کردن هزینه‌ها و بالا بردن کیفیت سفر، سراغ پیدا کردن راهنمای محلی رفتم. با وسواس زیاد. صفحات اینستاگرام گایدها، سفرنامه‌ها، قیمت‌ها، جزئیات پشتیبانی پزشکی و حتی نگاهشان به محیط‌زیست را بررسی کردم. قیمت‌ها اختلاف زیادی داشت؛ از هزار دلار تا بالای ۲۶۰۰ دلار. همین مقایسه‌ها کمک کرد بفهمم دقیقاً پول چه چیزی را می‌دهم و کجا می‌شود مذاکره کرد.در نهایت، با یک تیم محلی به توافقی رسیدیم که هم اقتصادی بود و هم حرفه‌ای. هزینه‌ها شفاف شد، اقامت و غذا را خودمان روزبه‌روز پرداخت می‌کردیم و پشتیبانی فنی و پزشکی سر جایش بود. این‌طوری ترکینگ بیس کمپ اورست از یک رؤیای دست‌نیافتنی، تبدیل شد به تجربه‌ای ممکن و واقعی.از لحظه‌ای که بلیط هواپیما را خریدیم تا روز پرواز، سه جلسه آنلاین با سیرجان و سودیپ داشتیم. نشستیم درباره چالش‌های پیش رو، تجهیزات، پرواز داخلی نپال و مسیرهای مختلف منطقه اورست حرف زدیم. همان‌جا بود که دوباره فهمیدم ترکینگ بیس کمپ اورست فقط یک مسیر معروف نیست؛ یک مسئله پیچیده است که پای تغییرات اقلیمی، گردشگری انبوه و تصمیم‌های اخلاقی وسطش است.مسیر کلاسیک بیس کمپ اورست سال‌هاست شلوغ است؛ نه فقط به خاطر کوهنوردهای آماتور، بلکه به‌خاطر تیم‌های حرفه‌ای صعود اورست و لوتسه. از آن طرف، ذوب یخچال‌ها، افزایش دما و فرسایش ناشی از گردشگری باعث شده تقاضا حتی بیشتر هم بشود. مردم می‌خواهند «قبل از ناپدید شدن» یخچال‌ها و مسیرها، آن‌ها را ببینند. و مشکل دقیقاً همین‌جاست: ما برای دیدنِ چیزهایی که در حال از دست رفتن‌اند، فشار بیشتری بهشان وارد می‌کنیم.اینجا برای من سؤال جدی شد؛ وقتی مقصد در معرض خطر است، گردشگری چه نقشی دارد؟ محافظت یا تخریب؟ به نظرم ترکینگ یا حتی صعود به اورست نمونه واقعی «گردشگری آخرین فرصت» است؛ جایی که کوهستان و تغییرات اقلیمی مستقیم به هم گره خورده‌اند. راهکار هست؛ از محدود کردن تعداد گردشگرها گرفته تا پروژه‌های احیای اکولوژیک و تنوع‌بخشی به مسیرها. دقیقاً به همین دلیل بود که ما به‌جای مسیر کلاسیک، یک مسیر دایره‌ای به اسم گوکیو–اورست با حدود ۴۰۰۰ متر الویشن انتخاب کردیم.من همیشه عاشق مسیرهای لوپ بوده‌ام؛ مسیرهایی که رفت و برگشتشان یکی نیست. اولین تجربه جدی کوهنوردی‌ام هم یک لوپ بود و هنوز هم معتقدم این مسیرها چیز دیگری‌اند. گوکیو هم همین‌طور؛ مسیر طولانی، پنج روز حضور بالای ۴۵۰۰ متر و عبور از گردنه ۵۴۰۰ متری چولاپس. همه‌چیز تازه بود و نفس‌گیر.شروع مسیر، اگر خوش‌شانس باشی، از فرودگاه لوکلاست؛ یکی از خطرناک‌ترین فرودگاه‌های جهان. اما ما آن‌قدر خوش‌شانس نبودیم. پروازها به‌خاطر هوا کنسل شد و چیزی که قرار بود ۳۰ دقیقه طول بکشد، تبدیل شد به دو روز رانندگی در جاده‌هایی که بیشتر شبیه کابوس بودند. با این حال، همین اتفاق باعث شد تغییر اکوسیستم جنگلی هیمالیا به کوهستانی را با چشم ببینیم؛ چیزی که اگر مستقیم وارد مسیر کلاسیک ترکینگ بیس کمپ اورست می‌شدیم، تجربه‌اش نمی‌کردیم.بعد از دو روز، شبانه به اولین تی‌هاوس رسیدیم؛ خسته، خیس و گیج، اما زنده و هیجان‌زده. این‌جا بود که برای اولین بار سیرجان را از نزدیک دیدیم. کسی که سال‌ها پیش آمریکا را رها کرده، ۴۰ کیلو وزن کم کرده و با وجود نداشتن عضله در یک پا، تبدیل شده به راهنمایی که اگر بخواهد، همه را置 می‌گذارد و می‌رود.روزهای بعد، جنگل، مه، پل‌های معلق، پله‌های بی‌پایان و آرام‌آرام نزدیک شدن به نامچه بازار. جایی که برای من یکی از دلایل اصلی انتخاب این مسیر بود. نامچه، هم تاریخی است هم عجیب لاکچری؛ جایی که می‌شود هم بار ایرلندی دید، هم اسطوره‌ای مثل کانچا شرپا؛ آخرین بازمانده از اولین صعود اورست.صبحی که در نامچه از خواب بیدار شدم و برای اولین بار تامسرکو را دیدم که انگار به پنجره اتاق چسبیده، فهمیدم چرا با تمام سختی‌ها، ترکینگ بیس کمپ اورست هنوز هم ارزش رفتن دارد. حتی اگر هیمالیا فقط برای چند دقیقه خودش را نشان بدهد و دوباره در مه گم شود.اورست به‌عنوان مرتفع‌ترین نقطه زمین جذابه، اما اینکه بدونی این نقطه زمانی کف اقیانوس بوده، یه جور عجیبی آدمو می‌لرزونه.بعد از لغو پرواز و دو روز سفر زمینی، رسیدیم به نامچه بازار. کم‌کم فشار ارتفاع خودش رو نشون می‌داد؛ سردرد، بی‌خوابی، گیجی خفیف. قرار بود دو شب بمونیم برای هم‌هوایی، ولی چون حال عمومی‌مون خوب بود و از برنامه عقب افتاده بودیم، تصمیم گرفتیم ادامه بدیم.ما وارد مسیری شدیم که برخلاف مسیر کلاسیک بیس‌کمپ اورست، داشتن راهنمای محلی توش ضروری بود. من با عکاسی سرگرم بودم، سیما با تنوع گیاهی. ترک مسیر رو روی اپلیکیشن‌های آفلاین داشتیم، اما نقشه فیزیکی چیز دیگه‌ای بود؛ هم کاربردی، هم پر از اطلاعات جذاب درباره قله‌ها، ارتفاع و دره‌ها. تازه بعضی جاها سیرجان روی زمین برامون مسیر رو نقاشی می‌کرد 😊با عبور از نامچه، وارد مسیر گوکیو شدیم. کیفیت تی‌هاوس‌ها افت کرد و همون‌جا فهمیدیم از فضای سوپرتوریستی فاصله گرفتیم. مسیر بکرتر شد، زندگی واقعی مردم ملموس‌تر. با رسیدن به دوله از مرز ۴۰۰۰ متر رد شدیم. بعد از این ارتفاع، طبیعت عوض می‌شه؛ گیاهان کوتاه، خزنده و سازگار با سنگ. با این حال، برخلاف کی۲، هنوز تک‌درخت‌هایی دیده می‌شد.خلوتی مسیر باعث شد بتونم از خروس برفی هیمالیا و تاهور عکاسی کنم؛ چیزی که تو ایران با لنز تله هم به‌سختی ممکنه. در باور تبتی، بز کوهی نماد روح کوهه؛ موجودی بین زمین و آسمون. حیات‌وحش این ارتفاع، سکوت رو می‌شکنه و توان بقا رو به رخ می‌کشه.بعد از دوله، نور، نفس‌کشیدن و چشم‌اندازها تغییر کرد. مانسون عقب‌نشینی می‌کرد و هیمالیا کم‌کم خودش رو از دل ابرها نشون می‌داد. شب به دوله رسیدیم؛ ماه رو از دست دادیم، ولی صبح با منظره‌ای بیدار شدیم که کمبود امکانات اقامتگاه رو کاملاً شست برد.غذاها ساده، محلی و خوشمزه بودن. انرژی‌بارهای خونگی، سیب‌زمینی فصل، روتی و پنیر یاک. حس می‌کردم مسئولانه‌تر سفر می‌کنیم. بعد از دوله، به سمت ماچرمو رفتیم؛ دره‌ای لطیف با خانه‌های سنگی و پرچم‌های دعای رنگی که سال‌ها توی ذهن من نماد هیمالیا بودن، بی‌اینکه بدونم چرا.از ماچرمو گذشتیم، از رود دودکوشی رد شدیم و غروب رسیدیم به دریاچه گوکیو. اولین بار صدای شکستن یخچال رو شنیدیم؛ مهیب و هشداردهنده. دریاچه فیروزه‌ای، انعکاس چوآیو و سکوت ارتفاع. شب، راه شیری طلوع کرد و من بدون سه‌پایه، هرچه توانستم از عظمت شب عکس گرفتم.صبح، با کوله سبک رفتیم قله گوکیو. عبور از ۵۰۰۰ متر، نفس‌ها کوتاه، قدم‌ها آهسته. بالا، همه‌چیز بود؛ دریاچه، یخچال، رود، دشت و قله‌ها. نیم ساعت فقط نگاه کردیم، بعد مه همه‌چیز رو بلعید.عبور از یخچال انگوزومپا نقطه‌ای بود که تغییرات اقلیمی رو با تمام وجود لمس کردیم. علامت‌ها ناپدید شده بودن. اینجا بود که معنای واقعی اندوه زیست‌محیطی رو فهمیدم؛ ترکیبی از شگفتی و غم. زیبایی و ترس از اینکه شاید دفعه بعد، چیزی برای دیدن باقی نباشه.برای شنیدن پادکست کوه پشت کوه در کست باکس کلیک کنید.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 10:43:49 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سوگ اکولوژیکی یا اندوه زیست محیطی - Ecological grief</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%B3%D9%88%DA%AF-%D8%A7%DA%A9%D9%88%D9%84%D9%88%DA%98%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%DB%8C-ecological-grief-nmdpbirmmiow</link>
                <description>تا سه چهار سال پیش سوگ اکولوژیکی یه حس دورنی ناشناخته بوده ولی حالا وارد گفتگوهای عمومی شده و مردم در مورد این احساسشون صحبت میکنند.گاهی این اندوه از پیوند عاطفی ما با یک مکان خاص می‌آید؛ مثل آنچه امروز در دماوند می‌گذرد و تخریب گسترده‌ای که شاهدش هستیم. گاهی این غم ریشه در ترس از آینده دارد. و گاهی هم، مثل موقعیتی که ما در آن قرار داشتیم، سوگِ از دست رفتنِ بالفعلِ مهم‌ترین منابع آبی زمین است.این فقط یک احساس شاعرانه نیست دانشمندان آن را چنین تعریف می‌کنند:«اندوهی که در واکنش به از دست رفتن‌های زیست‌محیطی، چه واقعی و چه پیش‌بینی‌شده، تجربه می‌شود.»پژوهشگران معتقدند شناخت این اندوه می‌تواند ما را به کنش وا‌دارد، سوگواری برای طبیعت می‌تواند تاب‌آوری اجتماعی-زیست‌محیطی را تقویت کند. جوامع می‌توانند حول آنچه از دست می‌دهند، به هم نزدیک‌تر شوند و از آن محافظت کنند.در اپیزود سوم از پادکست کوه‌پشت‌کوه درباره تجربۀ سوگ اکولوژیکی هنگام عبور از طولانی ترین یخچال هیمالیا بشنوید.سوگ اکولوژیکی یا اندوه زیست محیطی - Ecological grief</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Sat, 13 Dec 2025 15:47:20 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>روز جهانی کوهستان 11 دسامبر</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-11-%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1-yfakv9ivtmoz</link>
                <description>شعار روز جهانی کوهستان 11 دسامبر 2025«یخچال‌های طبیعی برای آب، غذا و معیشت در کوه‌ها و فراتر از آن اهمیت دارند.»یخچال‌های کوهستانی برای تامین آب آشامیدنی، کشاورزی و معیشت جوامع بالادست و پایین‌دست حیاتی‌اند. با از دست رفتن‌شان، نه تنها مناظر زیبا تغییر می‌کنند — زندگی آدم‌ها هم زیر و رو می‌شود. امروز (۱۱ دسامبر) به یاد بیاوریم، آگاه کنیم و قدمی کوچک برایشان برداریم.در اپیزود سوم از پادکست کوه پشت کوه از اندوه زیست محیطی و تجربه این غم موقع رد شدن از طولانی ترین یخچال طبیعی هیمالیا صحبت کردیم و حالا به بهانه روز جهانی کوهستان، ۵ دلیل اهمیت کوهستان‌ها رو باهم مرور می‌کنیم و ۴ راهکار مهم که می‌توانیم برای نگه‌داشتن این زیبایی انجام دهیم را یادآور می‌شویم.چرا که این پهنه‌های باشکوه نه‌تنها میراث طبیعی ما، بلکه ستون‌های پایداری اکوسیستم‌های زمین هستند. حفاظت از کوهستان‌ها، حفاظت از آب، خاک، تنوع زیستی و آینده‌ی مشترک ماست.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Tue, 09 Dec 2025 13:13:42 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سابلایم یا ترس لذت بخش در کوهستان</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D8%B3-%D9%84%D8%B0%D8%AA-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-qii6ghe8cnow</link>
                <description>در اپیزود دوم از پادکست کوه پشت کوه با کمک کتاب معنای سفر، احساسم از حضور در هیمالیا رو توصیف کردم.فصل هشتم از کتاب معنای سفر درباره “گردشگری متعالی” یا سابلایم صحبت میکنه. ادموند بِرک ترس لذت‌بخش (pleasurable terror)رو یکی از ویژگی‌های تجربهٔ سابلایم می‌دونه—مثلاً وقتی در کنار صخره‌ای عظیم یا روی کوهی بلند می‌ایستی و عظمت اون فضا تو رو هم می‌ترسونه و هم سحر می‌کنه. بِرک این رو نمونه‌ای از تجربهٔ زیبایی‌شناسانه در سفر می‌دونه.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Sun, 30 Nov 2025 15:37:15 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پادکست کوه پشت کوه — فصل ۱ | سفرنامه هیمالیا، عکاسی کوهستان و گردشگری پایدار</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%E2%80%94-%D9%81%D8%B5%D9%84-%DB%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-ptdj3t2waibj</link>
                <description>معرفی کلی و هدف پادکست «کوه پشت کوه» یک پادکست مستندـروایت‌محور است که هدفش فراتر از آموزش صرف کوهنوردی، معرفی «کوهستان» به‌عنوان یک اکوسیستمِ چندوجهی و فرهنگی است: تجربه‌های شخصی، تاریخ و جغرافیا، تنوع زیستی، غذاها و موسیقی محلی، گفت‌وگو با ساکنان و راهنماها، و تأمل در آموزه‌های طبیعت. این فصل هم تجربه‌های شخصی سازنده (سعید سالستانی) را روایت می‌کند و هم موضوعات علمی فرهنگی پیرامون کوه را مطرح می‌سازد.این پادکست رو از کجا گوش کنیم؟ میتونید برای دسترسی سریع اینجا کلیک کنید و یا با جستجو کلمه koohpodcast در اغلب نرم افزارهای پادکست گوش کنید.فصل اول کدام منطقه جغرافیایی را روایت میکند؟فصل اول نپال، هیمالیا، ترکینگ اورست-گوکیو:هیمالیا (به‌خصوص نپال — منطقه خومبو، مسیر گوکیو ـ اورست و بیس کمپ آمادابلام) که بخش مهمی از سفرنامه و ترکینگ این فصل را تشکیل می‌دهد. در طول اپیزودها شرح برنامه‌ریزی پرواز داخلی، عبور از لوکلا، نامچه‌بازار، دریاچه گوکیو و گردنه‌های مرتفع آمده است.گاهی به رشته کوه قراقروم و سایر مناطق مرتفع جهان ارجاع داده میشود (اشاره به لیلاکوه و تجربه‌های عکاسی در گردنه‌های بسیار بلند، یادداشت‌هایی درباره قله‌های تیز قراقروم).کوه‌های ایران (البرز و زاگرس، روستاها و سکونتگاه‌های مرتفع مثل باب‌زنگی) که هم در پیش‌زمینهٔ زندگی نویسنده و هم در پروژهٔ عکاسی «پشت آن کوه بلند» نقش دارد.فصل اول درباره چه موضوعاتی صحبت شده؟اپیزود ۱ — قله‌های تیز و سنگی قراقروم یا قله‌های برفی و نرم خط هیمالیامعرفی شخصیِ سازنده، ریشه‌های علاقه به کوه (خاطرات کودکی و تأثیر پدر)، و دلیل انتخاب موضوع پادکست؛ نگاهی به پروژهٔ عکاسی «پشت آن کوه بلند».انتخاب موسیقیِ تیتراژ و ارتباط آن با حس و حال کوهستان.اولین قسمت «کوه پشت کوه» درباره‌ی همون لحظه‌ایه که نمی‌دونی از کجا باید شروع کنی!در این اپیزود از اولین تجربه ام در برنامه‌ریزی یه سفر خارجی کوهنوردی می‌گم؛ وقتی بین قراقروم و هیمالیا مونده بودم. روایتی از شک، هیجان و رؤیای عکاسی از بلندترین قله‌های جهان.اپیزود ۲ — ترسِ لذت‌بخش در کوهستانادامهٔ سفرنامه نپال؛ بحث دربارهٔ مفهوم «ساب‌لایم» (sublime) و تجربه‌های والایی ـ دردناکِ کوهستان.پرداختن به گردشگری آخرین فرصت (Last-Chance Tourism) و چالش‌های اخلاقی و زیست‌محیطیِ بازدید از مناطق در معرض تهدید.روایتی که شما رو به فراز و نشیب های دره خومبو در کوهپایه اورست میبره، از ماجرای لغو پرواز داخلی نپال تا داستان دیدار اتفاقی با آخرین عضو بازمانده از اولین سفر اکتشافی به قله اورست.در این اپیزود با کمک کتاب معنای سفر و فلسفه زندگی در سفر، تغییر نگرش به کوهستان و تجربه احساس متعالی در کوهستان رو بررسی میکنم.اپیزود ۳  —انعکاس ابدی چوآیو بر دریاچه فیروزه‌ای گوکیوشرح مسیر گوکیو ـ اورست: نامچه بازار، دوله، ماچرمو، گذر از گردنه‌ چولاپس ۵۴۰۰ متر، و توصیف اکوسیستم‌ها و حیات‌وحش (تاهور، خروس‌برفی).گفتگو با راهنماها (مثل «سیرجان»)، آشنایی با زندگی و روایت‌های محلی (مثل کانچا شرپا) و تأمل در تغییرات اقلیمی و تأثیر گردشگری بر جوامع محلی.این اپیزود تلاشی است برای دیدن، شنیدن و درک‌ غذا، فرهنگ، تنوع زیستی در هیمالیا، جایی که آرامش و قدرت در هم می‌آمیزند. از تجربۀ سوگ اکولوژیکی هنگام عبور از طولانی ترین یخچال طبیعی هیمالیا، روایت تغییر پوشش گیاهی و چگونگی تطبیق این تنوع زیستی با طبیعت، باورهای تبتی و جهان بینی مردم بومی ارتفاعات بلند، روستاهایی که بوی نان روتی، بخار سوپ‌های گرم، و طعم پنیر یاک در آن جاری‌ست.موضوعات تکرارشونده و ستون‌های محتوایی فصل:سفرنامه‌های شخصی و گزارش‌های میدانی(جزئیات برنامه‌ریزی، بیمه، انتخاب راهنما، هزینه‌ها)عکاسی از کوهستان و روایت تصویری هر اپیزود (پیوند به مجموعهٔ عکس).موسیقی، ادبیات و فلسفهٔ سفر: نقل‌قول از امیلی توماسه، هِنری دیوید ثورو و بحث‌های فلسفی دربارهٔ والاییگردشگری پایدار و slow travel:پیشنهادها برای کاهش تأثیر گردشگری و تجربهٔ عمیق‌تر از مقصد.حفاظت زیستی‌ـ‌فرهنگی (Biocultural conservation):نمونه‌هایی از مشارکت مردم محلی در احیای پوشش گیاهی و اهمیت دانش بومیشرح زمین‌شناسیِ کلی خلاصه تاریخِ تکتونیک: بسته‌شدن اقیانوس تتیس و چین‌خوردگی پوسته که کمربند آلپاید (هیمالیا، البرز، زاگرس، آلپ) راهنمای محلی و ابزارهای مسیریابی لزوم راهنمای محلی، استفاده از اپ‌های آفلاین (GPX/Gaia) و لذت و ضرورت نقشهٔ فیزیک.حیات‌وحش کوهستاندیدن خروس‌برفی و تاهور هیمالیایی؛ توضیح زیستگاه و نقش نمادین تاهور در باور تبتی.  غذا و رفتار مسئولانه در سفرغذاهای محلی و انرژی‌بارهای خانگی: ساده، محلی، کاهش زباله و ارتباط عمیق‌تر با فرهنگ غذایی منطقه.  شرح «اندوه زیست‌محیطی»تعریف سوگ اکولوژیک: غمی که در پی از دست رفتن طبیعت رخ می‌دهد و نقش آن در بیدارسازی یا فلج‌کردن کنش اجتماعی.بررسی مجموعه آثار کوه فوجی از هوکاسایدر اوج این سفر، انعکاس قله‌های پوشیده از برف روی سطح آرام دریاچه‌های فیروزه‌ای، به یادآورنده‌ی نقاش ژاپنی «هوکوسای» است؛ همان موج‌های پرهیبت و خطوط پرقدرت که عظمت طبیعت را در قاب‌هایی ظریف و شاعرانه جاودانه می‌کنند. اینجا نیز کوه‌ها مانند آثار هوکوسای، هم آرامش‌اند و هم قدرت؛ هم زیبایی‌اند و هم هشدار.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Thu, 27 Nov 2025 19:13:44 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مقایسه مسیر صعود و کوهنوردی بیس کمپ اورست با K2؛ کدام کوه سخت‌تر و هیجان‌انگیزتر است؟</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B5%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D9%88-%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D8%B3-%DA%A9%D9%85%D9%BE-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-k2-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D8%AA%D8%B1-%D9%88-%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-q912nwfdjiqx</link>
                <description>در اپیزود یک پادکست کوه پشت کوه به بررسی این موضوع پرداختم که برای یک کوهنورد مبتدی ترکینگ اورست در نپال مناسب‌تره یا ترکینگ کی۲ در پاکستان، چالش ها و دلایل خودم رو درباره این انتخاب توضیح دادم.یکی از مهمترین تفاوت ها این است که ترکینگ اورست مقرون‌به‌صرفه‌تر است. هزینهٔ پرواز، غذا و اسکان در نپال ارزان‌تر است و وجود رقابت زیاد میان آژانس‌ها باعث شده قیمت‌ها متعادل و متنوع باشد. تورهای ایرانی که برگزار کننده این سفرها هستند اغلب از شرکتهای داخلی نپال یا راهنمای محلی نپال استفاده میکنند بنابراین شما میتوانید مستقیم با خود این شرکتها ارتباط بگیرید این موضوع رو به صورت مفصل در اپیزود یک توضیح دادم.این پادکست رو با جستجو Koohpodcast در اغلب نرم افزارهای پادکست بشنوید.بخش مختصری از مطالب اپیزود یک پادکست رو قالب متن اینجا میگذارم، ولی توصیه میکنم با گوش دادن به اپیزود یک اطلاعات کامل رو بشنوید و با همنوردتون به اشتراک بگذارید.وقتی صحبت از رؤیای رسیدن به پای بلندترین قله‌های دنیا می‌شود، دو نام بیشتر از همه می‌درخشند: اورست در نپال و کی۲ در پاکستان. هرچند صعود به خودِ این قلل ماجرایی کاملاً حرفه‌ای و بسیار سخت است، اما «ترکینگ» آن‌ها – یعنی پیمایش مسیرهای منتهی به کمپ‌های اصلی – یکی از محبوب‌ترین تجربه‌ها برای کوهنوردان و طبیعت‌گردان جهان است. این دو مسیر شباهت‌هایی دارند: هر دو در هیمالیا–قراقروم قرار دارند، هر دو چشم‌اندازهای بی‌نظیری را عرضه می‌کنند و هر دو نیازمند آمادگی بدنی و ذهنی قابل‌توجه‌اند؛ اما تفاوت‌هایشان آن‌قدر جدی است که انتخاب را برای یک کوهنورد مبتدی یا متوسط، به موضوعی مهم تبدیل می‌کند.این مقاله با بررسی جامع شرایط جغرافیایی، امکانات، ریسک‌ها، جذابیت‌های فرهنگی و میزان سختی، تلاش می‌کند تصویر دقیق‌تری از «ترکینگ اورست» و «ترکینگ کی۲» ارائه دهد تا مشخص شود کدام مسیر برای چه نوع کوهنوردی مناسب‌تر است. ۱. موقعیت جغرافیایی و دسترسیترکینگ اورست در منطقهٔ خومبو در نپال قرار دارد؛ منطقه‌ای که به‌خاطر حضور قوم شرپا، فرهنگ مهمان‌دوست و مسیرهای منظم، سال‌هاست مقصد اصلی علاقه‌مندان به ترکینگ است. دسترسی به مسیر بسیار ساده‌تر از کی۲ است. پرواز مشهور لوکلا، که از کاتماندو به مقصد یکی از مرتفع‌ترین و چالش‌برانگیزترین باندهای فرود دنیا انجام می‌شود.در مقابل، ترکینگ کی۲ در شمال پاکستان و در منطقهٔ قراقروم قرار گرفته؛ منطقه‌ای که به‌لحاظ کوهنوردی شاید خشن‌ترین و بکرترین قلمرو دنیاست. برای آغاز این ترکینگ باید ابتدا وارد شهر اسکاردو شد. در این منطقه خبری از روستاهای منظم در طول مسیر نیست و بیشتر کمپ‌ها موقت یا فصلی‌اند. همین موضوع دسترسی را سخت‌تر و برنامه‌ریزی را حیاتی‌تر می‌کند.۲. سختی مسیر و سطح فنیاز دیدگاه سختی عمومی، ترکینگ اورست برای اکثر کوهنوردان آماتور و نیمه‌حرفه‌ای قابل انجام است. مسیرهای مشخص، شیب‌های نسبتاً متعادل، ارتفاع‌گیری استاندارد و وجود خانه‌های چای (Tea Houses) باعث می‌شود سختی مسیر قابل مدیریت باشد. بااین‌حال، ارتفاع بالا همچنان چالش بزرگی است. کمپ اصلی اورست در ارتفاع حدود ۵۳۶۴ متر قرار دارد.در مقابل، ترکینگ کی۲ به‌مراتب سخت‌تر است. در طول مسیر یخچال بالتورو زیر پای کوهنورد قرار دارد، تراورس‌های طولانی روی یخچال بالتورو سختی پیاده‌روی را افزایش می‌دهد و فرسایش فیزیکی در این مسیر بسیار بیشتر است. کمپ اصلی کی۲ در ارتفاع ۵۰۰۰ تا ۵۲۰۰ متر قرار دارد، اما مشکل این مسیر ارتفاع نیست، بلکه نوع زمین است. شما تقریباً تمام مدت روی سنگ و یخچال قدم می‌زنید.برای یک مبتدی، مسیر کی۲ ممکن است بیش از حد سنگین باشد. حتی بسیاری از کوهنوردان باتجربه نیز پس از این ترکینگ، آن را «یکی از دشوارترین تجربه‌های زندگی» خود معرفی می‌کنند.۳. امکانات رفاهی و لجستیکاورست یکی از استانداردترین مسیرهای ترکینگ دنیاست. در طول مسیر، تی هاوس با اتاق‌های گرم، غذاهای متنوع، وای‌فای، فروشگاه تجهیزات، درمانگاه‌های محلی و حتی کافه‌های کوچک وجود دارد. اگرچه قیمت‌ها بالاتر از استاندارد نپال هستند، اما وجود این امکانات باعث می‌شود پیمایش برای افراد مبتدی بسیار راحت‌تر و ایمن‌تر باشد. شما در هر مرحله می‌توانید استراحت کنید، غذاهای گرم بخورید و بدون نیاز به حمل بار اضافی، مسیر را طی کنید. هرچند که ما پیشنهاد میکنیم برای تجربه کوهنوردی شیرین تر بار و کوله پشتی خود را حمل کنید. این امکانات اجازه میدهد شما با بار سبک و سبک آلپاین کوهنوردی را تجربه کنید.اما کی۲ از این جهت تقریباً نقطهٔ مقابل اورست است. در مسیر کی۲ هیچ خانه و سازه‌ی دائمی وجود ندارد.تمام اسکان‌ها در کمپ‌های چادری انجام می‌شود و گروه‌ها باید آشپز، باربر، چادر و تجهیزات کامل را با خود حمل کنند. این یعنی ترکینگ کی۲ بیشتر شبیه یک «اکسپدیشن سبک» است تا یک ترکینگ کلاسیک. نبود امکانات ثابت باعث می‌شود مدیریت آب، غذا و خواب سخت‌تر باشد و جابه‌جایی روزانه انرژی بیشتری بطلبد.۴. امنیت، ریسک و شرایط جویمسیر اورست استانداردهای ایمنی بالایی دارد. حضور کوهنوردان از سراسر جهان، تیم‌های امداد محلی، راهنمایان شرپا با تجربهٔ فراوان و مسیرهای مشخص به کاهش ریسک کمک می‌کنند. بااین‌حال، ارتفاع بالا همیشه ریسک دارد. بادهای قوی، سرما و احتمال برف در ماه‌های غیرمناسب سال می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند. اما در مجموع، از نظر ایمنی، اورست یکی از قابل‌اعتمادترین مسیرهای مرتفع دنیا محسوب می‌شود.در مقابل، مسیر کی۲ به‌شدت وابسته به شرایط جوی است و منطقهٔ قراقروم به غیرقابل‌پیش‌بینی بودن مشهور است. بارندگی‌های ناگهانی، ریزش سنگ و حرکت یخچال‌ها، خطراتی هستند که این مسیر را سخت‌تر می‌کنند. علاوه بر این، به‌دلیل تعداد کمتر گردشگران و دورافتادگی منطقه، در صورت بروز حادثه سرعت امداد بسیار پایین‌تر از بخش خومبوی نپال است. بنابراین، کی۲ نیازمند تجربهٔ بیشتر و توانایی مدیریت موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده است. ۵. تجربهٔ فرهنگی و اجتماعییکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌های این دو مسیر در تجربهٔ فرهنگی است.در ترکینگ اورست، شما از روستاهای شرپاها عبور می‌کنید؛ مردمی که فرهنگ، آیین‌ها، غذاها و مهمان‌نوازی‌شان شهرت جهانی دارد. معبدها، پرچم‌های دعا، صومعه‌ی تینگبوچه و زندگی روزمرهٔ مردم، بخش جدایی‌ناپذیر تجربهٔ این مسیرند. برای بسیاری از ترکینگ‌روها، دیدن فرهنگ شرپا به اندازهٔ رسیدن به کمپ اصلی اورست، ارزشمند است.اما ترکینگ کی۲ تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد. در این مسیر، تعامل با مردم محلی محدود به چند روستای ابتدایی است. پس از آن، بیشتر زمان در میان یخچال‌ها و کوه‌های بلند قراقروم می‌گذرد. قراقروم مکان فرهنگ‌محور نیست؛ بلکه قلمرو طبیعت وحشی و دست‌نخورده است. اگرچه مردم بالتی منطقه بسیار مهمان‌نواز و خون‌گرم‌اند، اما تنوع فرهنگی و زیرساخت‌های اجتماعی این منطقه قابل‌مقایسه با مسیر اورست نیست. در عوض، آنچه کی۲ به شما می‌دهد «احساس حضور در قلمرویی کاملاً بکر و دورافتاده» است.۶. چشم‌اندازها و زیبایی طبیعیاز نظر زیبایی، هر دو مسیر شاهکار طبیعت‌اند، اما با تفاوت‌هایی مهم:مسیر اورست تنوع بصری بیشتری دارد: جنگل‌های راش و سرو در ابتدا، رودخانه‌های خروشان، پل‌های معلق معروف، روستاهای کوهستانی، دیوارهٔ لوتسه، آمادابلام، تا رسیدن به ناحیهٔ سنگلاخ و نهایتاً چشم‌انداز اورست. البته خود اورست از کمپ اصلی کاملاً دیده نمی‌شود، اما عظمت مسیر، لوتسه و نوپتسه جبران این موضوع را می‌کند.اما مسیر کی۲ جذابیتش در «خشونت» و «عظمت» طبیعت است. از یخچال بالتورو گرفته تا برج‌های ترانگو و هرم باشکوه کی۲، همه چیز در قراقروم حس «بی‌زمانی» و «بکر بودن» دارد. چشم‌اندازهای این مسیر شاید کمتر متنوع باشد، اما از نظر مقیاس و شکوه، بی‌نظیر است. قراقروم در میان کوهنوردان حرفه‌ای به «قلمرو غول‌ها» مشهور است و دلیلش همین عظمت خیره‌کنندهٔ چشم‌اندازهاست.۷. هزینهٔ سفرترکینگ اورست مقرون‌به‌صرفه‌تر است. هزینهٔ پرواز، غذا و اسکان در نپال ارزان‌تر است و وجود رقابت زیاد میان آژانس‌ها باعث شده قیمت‌ها متعادل و متنوع باشد. تورهای ایرانی که برگزار کننده این سفرها هستند اغلب از شرکتهای داخلی نپال استفاده میکنند بنابراین شما میتوانید مستقیم با خود این شرکتها ارتباط بگیرید این موضوع رو به صورت مفصل در اپیزود یک توضیح دادم.ترکینگ کی۲ گران‌تر است، چون پروازهای داخلی محدودند، مسیر دورافتاده است و همه چیز باید با قاطر یا باربر حمل شود. هزینهٔ کمپینگ، آشپز و پشتیبانی نیز عدد نهایی را بالا می‌برد.جمع بندی؛ ترکینگ اورست مناسب چه کوهنوردانی است:* کوهنوردان مبتدی تا متوسط* افرادی که اولین تجربهٔ خود در ارتفاعات بالای ۵۰۰۰ متر را می‌گذرانند* افرادی که مسیرهای فرهنگی–طبیعت‌گردی را دوست دارند* کسانی که امکانات رفاهی برایشان اهمیت دارد* کسانی که دوست دارند بین معرفی‌شده‌ترین مسیرهای دنیا، یک مسیر استاندارد را تجربه کنند ترکینگ k2 مناسب چه کوهنوردانی است:* کوهنوردان نیمه‌حرفه‌ای تا حرفه‌ای* افرادی که تجربهٔ پیمایش روی یخچال و مسیرهای سخت دارند* کسانی که دنبال چالش واقعی، تجربهٔ بکر و دور از تمدن هستند* افرادی که می‌خواهند شکوه قراقروم را از نزدیک لمس کنند* کسانی که از کمپینگ طولانی‌مدت لذت می‌برندکدام مسیر انتخاب بهتری است؟ اگر بخواهیم واقع‌بین باشیم، برای یک کوهنورد مبتدی، ترکینگ اورست انتخاب مطمئن‌تر، استانداردتر و لذت‌بخش‌تری است. این مسیر تجربهٔ کاملی از کوه، فرهنگ، ارتفاع و طبیعت را ارائه می‌دهد بدون آنکه فرد را در معرض ریسک‌های شدید قرار دهد.در مقابل، ترکینگ کی۲ مسیری است برای کسانی که بعد از کسب تجربهٔ کافی در مسیرهای مشابه، آمادهٔ یک چالش جدی‌تر هستند. این مسیر خشن‌تر، سخت‌تر و بکرتر است و بیشتر مناسب کوهنوردانی است که می‌خواهند طبیعت را در خالص‌ترین حالتش تجربه کنند.در نهایت، هر دو مسیر جذاب‌اند؛ اما انتخاب آن‌ها باید بر اساس سطح تجربه، آمادگی بدنی، هدف سفر و روحیهٔ فرد انجام شود. اورست مسیر آشنا و امن برای آغاز سفرهای بزرگ است؛ کی۲ مقصدی برای کسانی است که می‌خواهند پا به قلمروی غول‌های جهان بگذارند. پادکست کوه‌پشت‌کوه رو با جستجو Koohpodcast در اغلب نرم افزارهای پادکست بشنوید.  </description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Wed, 19 Nov 2025 14:25:06 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>روایت تصویری اپیزود دوم پادکست کوه‌پشت‌کوه‌ (سفرنامه نپال - هیمالیا)</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%BE%D8%A7%D9%84-%D9%87%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7-giwemiqq9xpa</link>
                <description>در اپیزود دو پادکست کوه پشت کوه با عنوان ترس‌لذت‌بخش در کوهستان، ادامه‌ی سفرنامه نپال رو روایت کردم؛ از لغو پرواز کاتماندو–لوکلا و دو روز مسیر زمینی پرماجرا گرفته تا ورود تدریجی به دره خومبو و دیدار با کانچا شرپا، آخرین بازمانده‌ی نخستین صعود اورست. در طول مسیر گوکیو–اورست درباره‌ی گردشگری آخرین فرصت (Last-Chance Tourism)، تأثیر تغییرات اقلیمی و شلوغی‌های مسیر کلاسیک بیس‌کمپ اورست، و ضرورت پایداری در گردشگری کوهستان صحبت کردم. با کمک کتاب معنای سفر و فلسفه زندگی در سفر، مفهوم سابلایم یا ترس‌لذت‌بخش و تجربه‌ی مواجهه با عظمت هیمالیا را توضیح دادم؛ احساس دوگانه‌ای از دلهره و شوق هنگام دیدن قله‌هایی چون تامسرکو و آمادابلام. این اپیزود ترکیبی است از روایت دشواری‌های مسیر، دغدغه‌های اقلیمی، تجربه‌های احساسی و فلسفی در کوهستان، معاشرت با مردم محلی و شرپاها، و تلاش برای ثبت تجربه‌ی متعالی سفر در دل طبیعت.این پادکست رو با جستجو Koohpodcast در اغلب نرم افزارهای پادکست بشنوید.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Sun, 16 Nov 2025 15:38:31 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دیدار با آخرین عضو بازمانده از اولین سفر اکتشافی به قله اورست.</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A7%DA%A9%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%87-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%AA-mu1itgpfx8j6</link>
                <description>ما برای اقامت در نامچه بازار، هتل نیروانا رو از طریق سایت بوکینگ رزرو کرده بودیم (پرداخت در هنگام ورود)، ) چون فصل شلوغی نبود قبول کردن که پرداخت در محل باشه وگرنه در های سیزن انقدر شلوغه که به این چیزا نمیرسه . در بدو ورود برام سوال شد چرا تمام دیوارهای هتل عکس یک نفر چسبونده شده، موقع شام متوجه شدم ما در هتل آخرین عضو بازمانده از اولین سفر به قله اورست، کانچا شرپا 93 ساله، هستیم. کسی که بیش از 80 ساله شاهد تغییر زندگی در پای بلندترین کوه جهان توسط گردشگرهاست.حضور کانچا در تمام فضاهای هتل حس میشد و دائم در حال عبادت بود. یک ابزار دست ساز توی دستش بود که به نظر میرسید کاربردش شبیه تسبیه باشه ولی یک مکانیزم چرخشی جالبی داشت. هتل توسط بچه هاش اداره میشد و خودش تمام طول روز در بالکن و لابی حضور داشت. انگلیسی بلد نبود و سیرجان به عنوان مترجم معاشرت مارو مدیریت میکرد.داستان این دیدار رو در ایپزود دو پادکست کوه پشت کوه بشنوید.متاسفانه کانچا شرپا موقع ضبط این اپیزود از دنیا رفت.</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Thu, 06 Nov 2025 18:10:03 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>در اهمیت کوهستان</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-f1jc0txyicln</link>
                <description>کوه مهم است، آنقدر مهم که در تاریخ ایران زمین به جایگاه والای تقدس رسید. هرآنچه مهم و خوب بود در کوه رخداده است... . کوه ها مهم اند، حداقل از دیدگاه بقای بشر.کوه ها دارای کالا و خدماتی هستند که بشر چه محل زندگی اش در کوه باشد، چه در جوار و چه در دوردست های مصب رودخانه ای، وابسته به آنانیم، بی کم و کاست.در ابعاد جهانی با در کنار هم قرار دادن برخی از ارقام شاید بتوان اهمیت کوهستان را بهتر شناخت. ۲۷ درصد از مساحت مناطق کره زمین به کوه ها تعلق دارد. ۱/۱ میلیارد نفر از جمیت جهان در مناطق کوهستانی زندگی می کنند که از این میان ۷۰ درصد این جمعیت در مناطق روستایی زندگی می کنند. بیش از نیمی از آب شیرین مصرفی جهان از مناطق کوهستانی تامین می شود. ۶ نوع از مهم ترین محصولات غذایی از مناطق کوهستانی منشاء گرفتند (سیب زمینی، ذرت، گوجه فرنگی، سیب، جو، ذرت خوشه ای) . ۲۵ درصد از تنوع زیستی خشکی ها و ۲۵ تا از ۳۴ نقاط داغ تنوع زیستی در کوهستان واقع شده اند.۲۳ درصد از جنگل های جهان در کوهستان قرار دارند. کوه ها آخرین سنگر بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری در این دنیای دگرگون یافته اند.همان طور که می دانیم بیشتر حجم آب شیرین دنیا از کوهستان تامین می شود و می توان از کوهستان به عنوانِ منشاء اصلی حیات نام برد که حتی زندگی در دشت ها نیز وابسته به آبی است که از ذخایر آب کوهستان جاری می شود و به دشت ها می ریزد. بنابراین، انسان خواه ناخواه از ابتدا به کوهستان وابسته بود.در اپیزود صفر پادکست کوه پشت کوه بشنوید براساس مقاله ای از دکتر نیما فرید مجتهدی، پژوهشگر محیط زیست کوهستانhttps://www.koohpodcast.ir/</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Thu, 06 Nov 2025 17:54:51 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کاهش سرعت در تجربه گری Slow Travel</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%B3%D8%B1%D8%B9%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-slow-travel-y6hokbdkpnrd</link>
                <description>برای سفرهای کوهنوردی و ماجراجویی—که اغلب در بکرترین و آسیب‌پذیرترین نقاط طبیعی انجام میشن- فشار مستقیم بر طبیعت، جوامع بومی، منابع آب و مسیرهای پرخطر، همزمان وجود داره و باید با درک دقیق و رفتار آگاهانه مدیریت بشن.کاهش سرعت در تجربه‌گری (Slow Travel) میتونه یکی از این رفتارهای آگانه باشهبر اساس تحقیقات، سفرهای کوتاه‌مدت و پرفشار نه تنها فرصت تعامل فرهنگی را از بین می‌برن، بلکه بر زیرساخت‌های شهری و منابع طبیعی فشار مضاعف وارد میکنن.چند راه کار کوتاه میگم ولی هدفم اینه که بهتون سرنخ بدم و ازتون میخوام که شما دقیقتر در موردشون مطالعه کنید.      تعداد مقاصد سفر را کاهش بدیم؛     مدت اقامت در هر مقصد رو افزایش بدیم؛     تعاملمون با بافت فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی مکان عمیق‌تر کنیم.در  اپیزود یک پادکست کوه پشت کوه بشنوید. براساس مقاله ای از دکتر پیج مک‌کلانهَنhttps://castbox.fm/vh/6755602</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Thu, 06 Nov 2025 17:46:52 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کوه پشت کوه متولد شد!</title>
                <link>https://virgool.io/Koohpodcast/%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF-%D8%B4%D8%AF-sroz3to3bzsa</link>
                <description>پادکست کوه پشت کوه؛ یک ماجراجویی صوتی درباره‌ی کوهستان است و مثل کوهستان غیرقابل پیش بینی.از عکاسی تا ماجراجویی صوتی هر دو بهانه ای برای کشف، یادگیری و روایت کوهستانی‌اند که زندگی همه‌ی ما به آن پیوند خورده است. کوه پشت کوه یک پادکست مستند-روایت محور است که از دل سالها کوهنوردی و سفرهای ماجراجویانه شکل گرفته است، عکس های سالستانی تا امروز روایتگر تصویری این سفرها بودند، حالا زمان آن رسیده که پشت هر تصویر، صدای روایت شنیده شود.پشت هر کوه، کوه دیگری‌ست و پشت هر تجربه، تجربه‌ای تازه. کوهستان فقط جغرافیا نیست، آینه‌ای ست برای خودشناسی. این پادکست درباره کوهنوردی نیست درباره کوهستانه، بدیهی که کوهنوردی هم بخشی جدانشدنی از اون به حساب میاد، ولی تمرکز بر کوهستان به معنای عام کلمه است.برای توضیح دلیل شخصی که سراغ کوهستان رفتم، باید سی سال برگردم عقب، وقتی هفت، هشت سالم بود و پدرم وظیفه خودش میدونست اخر هفته ها بچه هارو ببره کوه، وانت کارخونه دستش بود اوایل فقط من و خواهر برادرام ولی کمی بعدتر همه بچه های خانواده رو باهم میبرد کوه، کسی پدرم رو مجبور نکرده بود ولی انگار این کار رو وظیفه خودش میدونست. داشت مارو با چیزی عظیم و شگفت انگیز به نام طبیعت کوهستان آشنا میکرد.حدود ده سال من به هزار جور کار و تفریح دیگه سر زدم از بازیهای کامپیوتری تا سفرهای شهری ولی در سن 19 سالگی دوباره برگشتم به طبیعت چون هیچ کار دیگه ای اون لذت رو برام نداشت .در طول فصل یک پادکست، داستان اینکه چطور از سفرهای یک روزه اطراف تهران به سفرهای چند هفته ای اطراف مرتفع ترین کوه های جهان رسیدم رو تعریف میکنم.دلیل عمومی انتخاب کوهستان برای ساخت پادکست رو از زبان دکتر فرید مجتهدی عزیز توضیح میدم. در مقاله ای که به تازگی منتشر کردند به زیبایی در خصوص اهمیت کوهستان برای بشر توضیح دادند.&quot;کوه مهم است، آنقدر مهم که در تاریخ ایران زمین به جایگاه والای تقدس رسید. هرآنچه مهم و خوب بود در کوه رخداده است. کوه ها مهم اند، حداقل از دیدگاه بقای بشر. کوه ها دارای کالا و خدماتی هستند که بشر چه محل زندگی اش در کوه باشد، چه در جوار و چه در دوردست های مصب رودخانه ای، وابسته به آنانیم، بی کم و کاست.در ابعاد جهانی با در کنار هم قرار دادن برخی از ارقام شاید بتوان اهمیت کوهستان را بهتر شناخت. ۲۷ درصد از مساحت مناطق کره زمین به کوه ها تعلق دارد. ۱/۱ میلیارد نفر از جمیت جهان در مناطق کوهستانی زندگی می کنند که از این میان ۷۰ درصد این جمعیت در مناطق روستایی زندگی می کنند. بیش از نیمی از آب شیرین مصرفی جهان از مناطق کوهستانی تامین می شود. ۶ نوع از مهم ترین محصولات غذایی از مناطق کوهستانی منشاء گرفتند (سیب زمینی، ذرت، گوجه فرنگی، سیب، جو، ذرت خوشه ای) . ۲۵ درصد از تنوع زیستی خشکی ها و ۲۵ تا از ۳۴ نقاط داغ تنوع زیستی در کوهستان واقع شده اند. ۲۳ درصد از جنگل های جهان در کوهستان قرار دارند. کوه ها آخرین سنگر بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری در این دنیای دگرگون یافته اند. همان طور که می دانیم بیشتر حجم آب شیرین دنیا از کوهستان تامین می شود و می توان از کوهستان به عنوانِ منشاء اصلی حیات نام برد که حتی زندگی در دشت ها نیز وابسته به آبی است که از ذخایر آب کوهستان جاری می شود و به دشت ها می ریزد. بنابراین، انسان خواه ناخواه از ابتدا به کوهستان وابسته بود.&quot;حالا در این مقطع بدون اینکه کسی من رو مجبور کرده باشه من احساس وظیفه میکنم. من از طبیعت خیلی یاد گرفتم، طبیعت به من همه چیز داد، بدون اینکه بخوام و بخواد من رو تغییر داد. این پادکست شکل گرفت تا این مسیر با تموم شدن من تموم نشه و در ادمهای دیگه جریان پیدا کنه.این پادکست بهانه ای برای اینکه بیشتر یاد بگیرم و در کنار انتقال تجربه این هفده سال ، با دقت بیشتری به دنیای کوهستان سرک بکشم، بدنه اصلی اپیزودها روایت سفرهایی که با وجود کارمندی موفق شدم برم، از نپال، پاکستان تا جنوب دایره قطب شمال.و در کنارش از موسیقی مرتبط با کوهستان، غذاهای بومی مردم کوهستان، از هنر و هنرمندانی که با تمرکز بر کوه فعالیت کردن بگم، فیلم و کتاب و مقاله هایی که حس و حال کوهستانی دارند رو بررسی کنیم ، با تنوع زیستی کوهستان آشنا شیم. گفت و گو میکنم با دوستانم که به واسطه سفر و کوهستان با اونها آشنا شدم و داستان زندگیشون رو از زبان خودشون میشنویم.و در آخر باهم تلاش کنیم تا گردشگری پایدار رو یاد بگیریم. هرچقدر بیشتر در مورد کوهستان بدونیم، حفاظتگر بهتری خواهیم شد.پادکست کوه پشت کوه رو با جستجو کلمه Koohpodcast در اغلب نرم افزارهای پادکست، کانال تلگرام و سایت اختصاصی کوه پشت کوه گوش کنید.https://castbox.fm/channel/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D9%87-Kooh-Podcast-id6755602?country=usبه روایت سالستانی</description>
                <category>پادکست کوه پشت کوه</category>
                <author>Salestani</author>
                <pubDate>Mon, 27 Oct 2025 14:24:31 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>