«از هایلایتِ تروما تا لمسِ زندگی: گذار از تحلیل به تجربه»

مریم، زن جوانی که با کوله‌باری از تجربیاتِ سخت در روابط عاطفی‌اش به اتاق درمان آمده بود، شباهت عجیبی به فیگورِ آن تصویر داشت. او در جلسات، مدام بر یک نقطه متمرکز بود: «چرا من دوباره همان اشتباه را تکرار کردم؟»
او مانند کسی که یک ماژیک هایلایتِ غول‌پیکر (Giant Highlighter) در دست دارد، تمام روزها و ماه‌های اخیر زندگی‌اش را نادیده می‌گرفت و فقط زیرِ لحظاتِ «شکست» و «طرد شدن» خط‌های زرد و درخشانی می‌کشید. مریم چنان در این «گزینش‌گریِ روانی» (Psychological Selectivity) غرق شده بود که تمامِ اتاقِ ذهنش از درخششِ خیره‌کننده‌ی این شکست‌ها پر شده بود.
وقتی از مریم درباره‌ی لحظاتی که در همان هفته احساس آرامش یا قدرت کرده بود می‌پرسیدم، او بهت‌زده می‌شد. او به قدری انرژی خود را صرفِ حمل کردنِ ابزارِ سنگینِ «تحلیلِ تروما» کرده بود که دیگر چشمی برای دیدنِ «پس‌زمینه» (The Background) نداشت. او فکر می‌کرد با هایلایت کردنِ مداومِ اشتباهاتش، در حالِ یادگیری است؛ اما در واقع او دچار «توهم کارآمدی» (Illusion of Competence) شده بود. او فقط لایه‌ای از رنگ بر زخم‌هایش می‌کشید، بدون آنکه جرأت کند لایه‌های زیرین را لمس کند.
در طول درمان، تمرکز ما از «رنگ زدن» به «زمین گذاشتن» تغییر کرد. مریم آموخت که حمل کردنِ این ماژیکِ غول‌پیکر (که همان مکانیسم دفاعیِ روشن‌فکرمآبی یا Intellectualization بود)، او را از زندگیِ اصیل بازداشته است.
نقطه عطف درمان:
روزی مریم با گریه گفت: «خسته شده‌ام از اینکه مدام زیرِ دردهایم خط بکشم.» آن روز، اولین روزی بود که او قلم را زمین گذاشت. او متوجه شد که زندگی‌اش فقط آن خطوطِ زردِ جیغ نیست؛ بلکه آن فضایِ وسیع و گاه تاریکی است که در میانِ خطوط جا مانده است. او فهمید که شفای او نه در «بیشتر دانستن»، بلکه در «یکپارچه دیدن» (Integrated Seeing) است. او یاد گرفت که حتی در تاریک‌ترین پس‌زمینه‌ها، معنایی نهفته است که نیازی به هایلایت کردن ندارد؛ فقط کافی است به چشمانمان اجازه دهیم به نورِ واقعی عادت کنند.
پیامی  برای شما:
اگر شما هم مانند مریم، مدام در حالِ مرور و برجسته کردنِ نقاطِ سیاه یا زردِ زندگی‌تان هستید، به این تصویر نگاه کنید. ببینید این ابزار چقدر بزرگ و سنگین است! شاید زمان آن رسیده که در اتاق درمان، به جایِ کشیدنِ خطوطِ بیشتر، لحظه‌ای در سکوتِ پس‌زمینه بایستید.

مقاله تخصصی: https://vrgl.ir/xNjBV