[ نقش مربی در رشد فردی ]

کسی که در نقاط بحرانی زندگی به فریادت می‌رسد. می‌توانی با او مشورت کنی. گاهی فقط به حرفت گوش می‌کند اما گاهی با تجویز یک کتاب زندگی‌ات را سامان می‌دهد .
گاهی اوقات تلنگرهای رفتار و کلامش مانند سیلی به صورتت می‌خورد، اما به خود آمدن بعدش چند پله تو را رشد می‌دهد و بالا می‌برد.

‌شاید اگر دو سال پیش در مورد نقش مربی در زندگی از من می‌پرسیدید اعتنایی به سوال‌تان نمی‌کردم اما اکنون زندگی بدون داشتن مربی را احمقانه می‌دانم.
مربی می‌تواند تا جایی در زندگی و افکارتان جلو برود که شما را بهتر از خودتان بشناسد؛ نقاطی از شخصیت‌تان را کشف کند که تا به حال به آن توجه نکرده‌اید. او می‌تواند در هزارتوی وجودتان نفوذ کند، پستی و بلندی‌ شخصیت‌تان را نظاره کند، چاله‌هایش دریابد و در موقعیتی مناسب بزند به هدف‌...

گفتم زندگی بدون مربی را احمقانه می‌دانم. اما چرا؟
فرض کنید در حالی که تشنه هستید در اتاقی روی یک صندلی نشسته‌اید و روی میز مقابل شما یک لیوان آب خنک قرار دارد. نوشیدن این آب امکانی است که برای رفع تشنگی در اختیار شما قرار گرفته است اما شما به هر دلیلی از آن استفاده نمی‌کنید.
به شکل مشابه داشتن مربی نیز به همین صورت است. شما به عنوان یک انسان امکان استفاده از تجربه‌ و کمک دیگران را دارا هستید اما به هر دلیلی استفاده از آن را درست نمی‌دانید یا حتی به تعویق می‌اندازید.
اینکه ما می‌توانیم با داشتن فردی در کنار خود به مسیر موفقیت و رشد خود سرعت ببخشیم، اما نه تنها برای آن برنامه‌ ریزی نمی‌کنیم بلکه حتی به این مسئله فکر هم نمی‌کنیم، عین حماقت نیست؟

قضاوت با خودتان...

لازم است هنگامی که می خواهید فردی را به عنوان مربی خود برگزینید به چند نکته توجه کنید:
۱) با شما هم ‌فکر باشد، یعنی جهان‌بینی‌تان یکی باشد.
۲) حدودا یک دهه با شما فاصله سنی داشته‌ باشد.
۳) حوزه تخصص‌تان به یکدیگر نزدیک باشد.
۴) کسی را انتخاب کنید که با او راحت باشید و حتما شناختی نسبی از شما داشته باشد‌.
۶) دلسوز‌ باشد و امانت دار (از آن‌جایی که زندگی اجتماعی شما متاثر از زندگی شخصی خواهد بود گاهی مجبور می‌شوید مسائل شخصی‌تان را نیز با او درمیان بگذارید)
۷) ...
این‌ها نظر شخصی من در مورد ویژگی‌های مربی است، شما هم می‌توانید نظرتان را اضافه کنید.