به پاکیِ مریم

‌ سیاه پوش میشه کوچه ها کم کم، از راه میرسه ماه محرم، رخت سیاه میپوشه پرچم ، برافراشته میشه بر گنبد حرم ، به گوش میرسه مرثیه و ماتم ، عزا دارن همه از آدم تا خاتم ، دل ها خون میشه از غصه و غم ، به روی گونه ها باران اشک آرام نم نم ، نوای یا حسین مونس و همدم ، بزرگ و کوچک سیاه پوشن از دم ، به یاد رقیه به پاکیِ مریم ، سرازیرِ از چشمام اشکم ، به یاد علی اصغر میسوزم ، چو شمعم ، قافیه هام گریانند تو شعرم ، توی دستام میلرزد قلم ، غمگین بر میدارم قدم ، پیچیده بوی گلاب توی شهرم ، ذکر یا حسین روی لبم ، با یادش آرام میگیرد قلبم ، مهرش بوده در دلم ، فرق نمیکنه فارسم یا عجم ، به حرمت نمک سفره اش قسم.