مشکی اردیبهشتی

اردیبهشت ماهی بود که برای من شروع زندگی بود، انگار واقعا زمین بهشتی میشد، سر سبزی درخت ها، رویش گل ها ، باران هایی که دم به دم میبارید. شاید خدا اردیبهشت رو آفریده بود تا ما بهشت را لمس کنیم،اصلا هوا رنگ و بوی دیگه ای داشت.چقدر اردیبهشت با هم نقشه کشیدیم ، از روزی که تولدم میشد تا آخرش چقدر وعده داده بودم بهت که همه چیز چقدر خوب برات رقم بخوره اون روز که رفتی اردیبهشت بود ولی چرا یکدفعه اینقدر سوختم ‌؟ چرا از خورشید تابستان سوزان تر بود؟ وقتی برای آخرین بار دیدمت قلبم یخ زد، حالا اردیبهشت، چشم های منم دیگه دم به دم بارانی اند، هوا یه رنگ و بوی دیگه داره، رنگ اندوه ، مشکی اردیبهشتی.