دیپلم دارم یا داشتم؟

خیلی وقت‌ها ما وقتی مدرکی می‌گیریم، تا سال‌ها به آن افتخار می‌کنیم و آن را به فهرست دستاوردهای خود اضافه می‌کنیم. اما پرسش مهم این است: آیا آن مدرک را واقعاً با یادگیری و فهم عمیق به دست آورده‌ایم یا فقط کاغذی دریافت کرده‌ایم؟

موضوع اصلی اینجاست که دانش و مهارت‌های مربوط به آن مدرک را تا چه مدت بعد از فارغ‌التحصیلی به یاد داریم. فرض کنید دیپلم یا لیسانس گرفته‌ایم؛ اگر پنج سال بعد دوباره همان امتحان را از ما بگیرند، آیا باز هم نمره‌ی قبولی می‌گیریم؟

پس ارزش واقعی یک مدرک در چیست؟ در خودِ کاغذ یا در میزان دانشی که از آن در زندگی کاری و شخصی‌مان استفاده می‌کنیم؟ واقعیت این است که بسیاری از مدارک، بعد از مدتی فقط روی دیوار خاک می‌خورند. آنچه ماندگار می‌شود، مهارت‌هایی است که در عمل به کار می‌بریم؛ همان چیزهایی که بخشی از توانایی‌های واقعی ما هستند.

البته نباید فراموش کرد که تحصیل و دریافت مدرک در بسیاری از مواقع ضروری است؛ هم برای آموزش ساختارمند و هم برای اثبات دانش و توانایی ما در جامعه و محیط کار. اما در نهایت، آنچه ارزش بیشتری دارد، ترکیب مدرک با مهارت‌های واقعی و کاربردی است.

شما چطور فکر می‌کنید؟ آخرین باری که از دانسته‌های دوران تحصیل‌تان استفاده کردید کی بود؟