جهان بی عشق چه ترسناک است چون شبی که گم کرده ستاره و ماهش را" یه دهه شصتی که برای دلش مینویسه
دنیایی که آدم ها میسازند

آدم ها با دروغ ، خیانت و حسادت برای خود دنیایی میسازند که خود نیز جرات زندگی در آن ندارند . آدم های خوب از دنیا بهشت میسازند و آدم های پست دنیا را برای خود و دیگران تبدیل به جهنم میکنند . و تلخی قصه اینجاست که ما همیشه عاشق آدمهای پست و عوضی میشویم و آدمهای خوب را ساده و دیوانه مینامیم و دنیا درست ازینجا به بعد سنگدل و بی رحم میشود . آنقدر سنگدل و بیرحم که آدمها از زندگی کردن در آن سیر و بیزارمیشوند .
مطلبی دیگر از این انتشارات
دلم تنگ شده برای ...
مطلبی دیگر از این انتشارات
ای عشق
مطلبی دیگر از این انتشارات
برای حسین ...