واسش آچارفرانسه میخری یا شورت صورتی؟

پیچ گوشتی دو سو یا آچارفرانسه؟

آچار فرانسه که باشی کلی پیچ و مهره مختلفو بغل میکنی ولی پیچ گوشتی دو سو که باشی فقط میری تو چاک وسط یه مدل پیچ! باهات هیچ کاری نمیشه کرد! مگه یوزرت خلاق باشه باهات بره شاهرگ دشمنشو سوراخ کنه! یا نمیدونم بکنتش تو پریز خودشو دود کنه!تو آخرشم یه پیچ گوشتی دوسوی ساده ای حتی اگه دسته ات از طلا باشهه اخرسر حاکم امارات میخرتت باش پیچ کاسه توالتشو سفت میکنه دیگه! اما آچار فرانسه اینطور نیست!

آچارفرانسه. اسمش تکه ولی یک حس جمع در اسم تکش مستتره! وقتی کسی اسمشو میشنوه یاد این کلمات میفته:چندکاره!همه فن حریف! همیشه نیاز! حالا تا دیر نشده بگم امسال روز مرد به جای شورت برا آقاییتو داداشیتو باباییت یا عابربانکت یا هرکوفتی که اسمشو میذاری ، واسه کادو آچارفرانسه بخر! البته قبلش دقت کن! اگه این بابا وایب مهره مار داری تو دلبری میداد ، اینکارو نکن! همون شورتو بخر . یه شورت صورتی ملایم با قلبای قرمز روش!

حالا بیا بریم کمکم حرفامو شفافش کنیم!

بازگشایی سفره دل پارت 9999:

گمان میکنم توی این زندگی من فقط اومدم تجربه کنم و لذت ببرم.نیمدم متخصص شم! عوضش کلیییی چیز میز بلدم. اولا خیلی ناراحت بودم‌ اما الان نه!

من خودمو به جعبه ابزار تبدیل کردم.شاید باورت نشه اما اقلیم و شرایطی که من توش بزرگ شدم کاملا به همچین آدمایی نیازمنده!باید همزمان چند مهارت داشته باشی و بتونی چندتا کارو باهم پیش ببری.

مثلا درحالی که داری تلاش میکنی گرسنه نمونی ، باید فکر کنی چطوری درامدتو بیشتر کنی، امنیتتو حفظ کنی ،چیز‌جدید یاد بگیری و انبرنسا هم به پولات نزنی؛ تازه همزمان باهمه اینا باید حواست باشه حاملم نشی!

حالا بزار منظورمو واضح تر بگم! برای منی که کارم تولید محتوای هدفمند برای فضای دیجیتال بود و اینترنت یکی از حیاتی ترین ابزارهای کارم بود قطعو وصلی مکرر و عمیقش ، همچنین شرایط تحریما و جانکاه بودن تلاش برای دسترسی به سایتا و اکانتای مورد نیازم بعد یه مدت باعث شد بفهمم این شغلم توی این جایی که هستم فعلا از نظر روانی و مالی نمیتونه تکیه گاه مناسبی باشه!فرض کن کلیییییییییییی جون کندی یهو از فلان ارگان زنگ میزنن بخاطر ی مسیله ای که فقط تو کشور توی بیچارس پیجی که با کلی زحمت به موفقیت زیادی رسوندیشو میگیرن نفله میکنن مجازاتتم میکنن!حالا این خوب بود! میگیم فلان قانونو حواسمون نبود نقضیدیم! ولی اونجایی که یهو هم برقو میبرن هم نتو قط میکنن میبینی رییییییدن تو کارت آبم قطعه! آقا واقعیتارو باید گفت دیگه! میخوای زنگ بزنی؟روت میشه؟بزن!میخوای بیای ببری؟بیا ببر.حداقل اونجا که میبری غذای مفتی میدی اجاره خونم نمیدم!

داشتم میگفتم.یهو رودم دراز شد زبون سرخم زد بیرون نزدیک بود سر سبزمو به طوفان بده!پس بگذریم.با همه این احوال اقا ما متوجه شدیم که این شغلی که ما داریم تا قبل از اینکه یا از استرس یا از حرص یا به دلایل امنیتی مارو به کشتن بده باید عوض بشه! (حالا کسی خدماتی نیاز داشت تو این بی شغلی بهم بگه من جز آب حوض همه کار میکنم! از نوشتن متن های بی پایان و چرتو پرت بگیر تا تبلیغ ها ی پول پاچو مشاوره برای توسعه کسبو کار بیکار شما!)

خلاصه اینطور شد که بنده طبق روال قبل (ینی هر وقت میدیدم چیزی کلا جواب نمیده مسیرمو عوض میکردم) تصمیم گرفتم یه مهارت به مهارتام بیافزایم که زنده بمونم! دست آخر رفتم گل فروش شدم! البته گلی که من میفروشم فقط نقاشیشو میشه کشید! بنابراین درامدم از دیگر گلفروشان خیلی کمتره ولی چیزیکه به دست آوردم این بود:زنده موندن با کاری که دوستش دارم و اضافهه شدن یک مهارت به قبلیا! مهارتی که همه جا میتونم با خودم ببرمش!

چون یک نیستی پس صفری!

الان که میشینم با خودم حساب میکنم مهارتای زیادی دارم! میتونم یه کسبو کارو از صفر راه بندازم رشدش بدم برندسازیشو انجام بدم هویت بصریشو طراحی کنم سیستم سازیشو انجام بدم اعضارو اموزش بدمو مدیریتشون بکنم میتونم گویندگی کنم یا برنامه رادیویی بسازم. میتونم نمایشنامه تئاتر کودک بنویسم عروسک گردان باشم کارگردانیشو انجام بدم . میتونم آواز بخونم تو خیابون پول دربیارم! میتونم دیوار خراب کنمو با بلوکو ملات سیمان بسازمش دوباره ! میتونم باغچه شمارو پاکسازی و زه کشی و مجددا طبق نقشه پوششی جدید گل کاری و نگهداری کنم! میتونم به کسبو کارای بزرگ ایده های عالی برای برقراری ارتباط بهتر با مشتریان و افزایش میزان فروششون بدم. میتونم ایراداتی که میبینم بهشون بگم و برای حلشون راهکار بدم. میتونم تیم فروشو آموزش بدم و مدیریت کنم حتی یک دیواروسیمان کاری و بتونه کاری کنم رنگ بزنم نقاشی دیواری در ابعاد بزرگ بکشم، ورق ام دی اف با فارسی بر ببرم کابینت مونتاژ کنم یا حتی کف خونتونو سرامیک کنم دوغابشم بزنم!شاید اگه کمی بیشتر فکر کنم بازم کاری یادم بیاد که کرده باشمو ننوشته باشمش الان!

.با همه اینا هنوز یه نادونم که واقققققققعا دستو پامیزنه تا با همین اینترنت فلج امروز بازم چارتا مطلب جدید یادبگیره و تلاش میکنه که روزگار دانشی که تا امروز باتجربه و نه با تحصیلات آکادمیک و به قیمت گزاف کسب کرده رو از مغزش محو نکنه!همزمان کمالگراییش حس بی ارزشی زیادی رو گاها درش متبلور میکنه.حسی که میگه چون یک چیز نیستی پس هیچی نیستی!اما اگر یکی بیوگرافی خودو برام بخونه توجه میشم درسته یک نیستم ولی صفرم نیستم من هزارم! من ترکیب صفرو یکم! اصل جنسم به خدا! متاورسو از من ساختن!(یکم دیگه به پای ترامپ میرسم)

همیشه همه چیز بی نقص نیست!

اون اول گفتم.من تا الان نتونستم به اون درامدی که واقعا حقمه برسم.این تقصیر کسی نیست! فاکتورای زیادی هست که باعث شده همچین چیزی برای من رقم بخوره خودمم تو برخی جاها خیلی موثرم.خودم.تصمیمااتم. اگرباهوش باشین متخصص شدن تا بینهایت در یک کار به شما فرصت اینو میده پول زیادی کسب کنید.اما به همون اندازه زمان زیادی باید بدین.بهای سنگینی رو باید بپردازین!مثلا 5 سال کار روتین توی شرکت بزرگ بدون مرخصی طولانی.اما من در طول زندگیم با همه مشکلاتش لذت های فراوانی رو برای خودم رقم زدم! همین زمستون پیارسال با درآمد آخرین پروژم 80 روز جنوب ایرانو تنهایی و با یک کوله خط ساحلی رو رفتم!یعنی از زاهدان تا عسلویه! من این مدل تنفس عمیق و درک زندگیم رو ثروت اصلی خودم میدونم.بنابراین اینکه هدفتون و ارزشهاتون در زندگی چی هستن خیلی روی اینکه چقدر از خودتون و نتایج کاراتون رضایت داشته باشین تاثیر داره!

برای دختر تنهایی مثل من از کودکی زنده موندن و پیشرفت یک ارزش بوده همونطور که بدنم تمام مدت رو حالت بقا تنظیم شده. پس گنجی که با مسیری که رفتم بهش دست یافتم اینه که من حداقل دیگه گرسنه نخواهم موند! منو هرجایی ول کنی پول در خواهم آورد! منو هرجایی رها کنی انسان بدرد بخوری خواهم بود.نه برای چیزایی که بلدم چون ماجراجویی در یادگیری مهارتای زیاد و داشتن روحیه چندپتانسیلی بهم اجازه میده برای یادگیری مهارت جدید مشتاق باشم! مهارت جدید قرار نیس تورو یه شبه میلیاردر بکنه ولی ممکنه انقد لذت بخش و جالب باشه که سرکارت حس زندگی کنی! حتی ممکنه بعد یه مدت رهاش کنی اما یه جای دیگه تو زندگیت دوباره به کارت بیاد!مثلا الان تو گلفروشی با درامد چس تومن خیلی حالم بهتر از وقتیه که ماهی ۱۵۰ تومن سود خالص داشتم ولی سرم ۲۴ ساعته تو گوشی بود از نیم رخ شبی یه دیلم کج بودم و بیسچاری تو نیایش مال بودم تا گشنم شد یه فستفودی بخورم!

اصل اصل مطلب.فریبی به اسم مد تخصص گرایی!

خیلی از ما بچه ها که رومون اسم بیش فعال رو میذارن فقط مغزای پیچیده هستیم که چندپتانسیلی هستن! ما از کارای تکراری متنفریم در عین حال به شدت عاشق تنوع و یادگرفتن کارای جدید هستیم! تو ده سال اخیر روسای بخش استخدام مارکت گفتن تخصص گرایی خوبه و فقط باب شد که صرفا افراد خیلی متخصص دریک حوزه استخدام بشن.اما خیلی زود زمونه عوض شد! الان فریلنسر های چند پتانسیلی فرصت بیشتری برای درامدزایی دارن و میتونن برای یک شرکت، خیلی خیلی مفید تر از یک متخصص تک بعدی باشن!

یک ابزار چند کار/اقتصادی و بهینه!

ما همزمان به چند کار مسلطیم.مثلا یک شرکت به من کارای کتاب صوتیشو داد و چون راضی بود گویندگی تیزر ها و حتی بعد تر تدوین کلیپ های درون سازمانیشونو هم به من سپرد! این یعنی فرصت بیشتر برای ما!

منم براشون چون همه کارارو به خودم دادن قیمت منصفانه تری نسبت به آژانسها یا افراد متخصص تک مهارته حساب کردم! این یعنی دو طرف سود کردن!

حالا اگر فردی هستی که کلی چیزمیز بلدی اما نمیتونی بگی چکاره ای یا مثل من یه جعبه ابزار یا آچار فرانسه چندپتانسیلی هستی دیگه خودتو بابت چیزی که هستی سرزنش نکن! حسابی هوا خودتو داشته باش. هربار از خودت پرسیدی من چکارم؟میتونی بگی:من یه جعبه ابزار شگفت انگیزم یا من همونم که از هر انگشتم یه هنر میریزه!

اگرم مدیر یا رییس شرکت یا کارخونه ای هستی که فقط به افراد متخصص تک حرفه کار میدی و به چندپتانسیلیا اعتماد نداری وقتشه خودتو با این نیرو های شگفت انگیز آشنا کنی! فقط برای اینکه این شیطونای بدردبخورو بتونی پیش خودت نگهداری باید اینارو بدونی: توی همکاری باهاشون حسابی حواست باشه که کاریو بهشون زور نکنی محدودشون نکنی و دستشونو تو خلاقیت باز بزاری.اونا از کارای تکراری متنفرن و پیشرفت و ارتقا د مسیرشغلی بهشون چندبرابر انگیزه میده.

خب ازت ممنونم که تا اینجا با من اومدی.من بارها راجع به چندپتانسیلی ها نوشتم چون تعداد ما نسبت به تک بعدی ها کمتره اما دیگه وقتشه ما از سایه ها بیایم بیرون و بخاطر هیولایی که هستیم خجالت نکشیم!بله ما هیولاییم.مث جی کلاسی که منصوری تیونینیگش کرده! باید خیلی باهوشو عمیق باشی و یکمم سر از ماشین دربیاری بفهمی منظورم واقعا چی بود.ولی در انتها ما کابوس کارمندان معمولی هستیم!

کامنت و لایک یادت نره!

حالا کامنت کن ببینم تو براش آچار فرانسه میخری یا شورت صورتی قلبی قلبی؟

مخلصیم.

اناپلو