از کتاب در حال نگارش

فرد می‌تواند در واکنش‌هایش مختار باشد

حرف نزند نبیند و یا هر انتخابی...

و ما موظف هستیم که همان واکنش را آنگونه که برایشان مقدور است پذیرا باشیم. چرا که آنها برای ما زندگی نمی‌کنند و کم و کاست رفتاریشان را با قوانین ما جابجا نخواهند کرد.

که اگر اینگونه شود و رفتاری غیر از آنچه به آن ایمان دارند از خود نشان دهند در نهایت هرگز از خود راضی نخواهند بود...

آیا ما می‌توانیم انگیزه‌های شخصی افراد را برای زندگی جابجا کنیم؟!