فحش‌مند بودن زبان ما

فحش دادن در شکل‌های مختلفش در میان ایرانیان از گذشته رواج بسیار داشته!
بیهقی هزار سال پیش از سقط‌گویی[فحاشی] ایرانیان می‌گوید و شاردن در دوره صفویه می‌نگارد دشنام دادن رسم ایرانیان است! تاورنیه نوشته دو مرد هنگام گلاویز شدن با زبان به جان هم می‌افتند! پولاک پزشک اتریشی دربار قاجاری هم این را تایید می‌کند و از فحش‌های ناموسی می‌گوید؛ بیشاب و دیولافوآ هم در دوران متاخرتر این عادت را گزارش کرده‌اند و صادق‌هدایت در گزارش م.فرزانه از آشنایی با صادق هدایت نظر همراه با شوخی او درباره فحاشی را چنین می‌گوید:
فحش یکی از اصول تعادل آدمیزاد است! اگر فحش نباشد، بله، آدم دق می‌کند؛ زبانی که فحش‌مند است "دق‌ِدل" مردمش بیشتر است...