فرمول طلایی و عملی نگارش و ویرایش مقالات ISI ـ قسمت اول:

هنر روایت‌گری علمی و چارچوب  OCAR

به دنیای جذاب نگارش علمی خوش آمدید! اگر به عنوان یک پژوهشگر یا دانشجو در مسیر چاپ مقالات در ژورنال‌های معتبر بین‌المللی قدم گذاشته‌اید، حتماً می‌دانید که پذیرش یا رد شدن یک مقاله علمی هرگز اتفاقی نیست. متأسفانه بسیاری از ایده‌های درخشان علمی به دلیل ساختاردهی نامناسب یا نگارش ضعیف، در همان مرحله اول با ریجکت زودهنگام (Desk Rejection) مواجه می‌شوند و فرصت ارزیابی توسط داوران تخصصی را از دست می‌دهند. هدف ما در این سلسله مقالات سه قسمتی این است که با زبانی ساده، علمی و صمیمی، راهکارهای عملی عبور از این چالش‌ها را بررسی کنیم.

بیایید با یک حقیقت مهم شروع کنیم: یک مقاله علمی موفق صرفاً لیستی از فکت‌ها و داده‌های خشک نیست. جاشوا شیمل در کتاب برجسته خود به نام Writing Science، معتقد است که دانشمندان بزرگ معمولاً داستان‌سراهای خوبی نیز هستند. او فرمول بسیار کاربردی OCAR  را برای ساختاردهی به روایت علمی معرفی می‌کند. این فرمول کمک می‌کند مقاله شما مانند یک داستان منسجم، ذهن خواننده و داور را گام‌به‌گام با خود همراه کند و شامل چهار رکن اساسی است:

شروع  (Opening) :  در اولین پاراگراف‌های مقدمه، باید جهان پژوهش خود را معرفی کنید. موضوع اصلی چیست؟ چرا این حوزه اهمیت دارد و چه کسانی به آن توجه می‌کنند؟ در این بخش باید بستر کلی تحقیق را مشخص کنید تا خواننده ضرورت همراهی با شما را درک کند.

چالش  (Challenge) :  این بخش، قلب تپنده مقاله شماست. چه شکاف علمی (Research Gap) یا سؤال حل‌نشده‌ای در ادبیات موضوع وجود دارد که پژوهش شما قرار است به آن پاسخ دهد؟ اگر چالش را به صورت شفاف و قانع‌کننده بیان نکنید، داور دلیلی برای ادامه مطالعه مقاله نخواهد داشت.

عمل  (Action) :  در پاسخ به چالش مطرح‌شده، شما دقیقاً چه کاری انجام داده‌اید؟ این بخش به متدولوژی، فرآیند آزمایش‌ها و تحلیل داده‌های شما می‌پردازد تا راهکار شما را نشان دهد.

نتیجه‌گیری  (Resolution) :  یافته‌های شما چه تغییری در علم ایجاد کردند؟ آیا چالش حل شد؟ پیام اصلی و کاربردی مقاله شما برای جهان علم چیست؟ این بخش، ماندگارترین قسمت مقاله در ذهن خواننده است.

پس از درک این فرمول روایی، باید آن را در ساختار استاندارد مقالات علمی یعنی IMRAD  پیاده‌سازی کنیم. در این قسمت، تمرکز ما روی بخش مقدمه (Introduction) است. رابرت دی و باربارا گاستل پیشنهاد می‌کنند مقدمه باید ساختاری شبیه به یک قیف معکوس داشته باشد. یعنی از مفاهیم کلی آغاز شود، سپس به موضوع تخصصی شما متمایل شود، شکاف علمی را آشکار سازد و در نهایت، در آخرین پاراگراف، با یک هدف‌گذاری دقیق و واضح به پایان برسد.

با بکارگیری این چارچوب روایی، پایه و اساس مقاله خود را به شکلی محکم بنا خواهید کرد. در قسمت دوم این مجموعه، به سراغ کالبدشکافی بخش‌های روش کار و نتایج و همچنین جادوی ویرایش علمی جملات خواهیم رفت. با ما همراه باشید تا گام‌های بعدی را با هم برداریم! و درصورتی که نیاز به کمک در ترجمه، ویرایش و یا سابمیت مقاله خود نیاز به کمک، داشتید؛ تیم ترجمانی tarjomani.com صمیمانه در خدمت شماست. با ما تماس بگیرید.