یک چیز را خوب میدانم .

ایرانم.

اینجا ایران منه و خانه ی من .

و من بخش بسیار کوچک و ناچیزی از تاریخ 10 هزار ساله اش هستم . ایرانم رنج های بسیار بسیار بسیاری کشیده تا هنوز ایران بماند. ایران من تنها امید من است ، بزرگ ترین افتخار من شناسنامه ایست که در ان نام کشور ایران نوشته شده .

قرن هاست که ایران من از درون رنج میکشد و سالهاست که درگیر بیماریست .

مردمانش همچنان فرهنگ غنی اش را دوش به دوش به نسل بعد منتقل میکنند. فرهنگ، تمدن،مهر و زبانی که بعد از اسکندر نابود نشد بعد از اعراب نابود نشد بعد از مغول نابود نشد و حتی بعد از تقسیمش به سه بخش حتی بعد از کشتار 2ملیون ایرانی به دست انگلیس حتی بعد از حمله دوم اعراب .

پای ایرانم ماندند و هرکس که قصد نابود کردنش داشت را با فرهنگ غنی آموزش دادند و تربیت کردند.

از مغول های وحشی گرفته تا تازی های خونخوار.

نمیروم ، هیچ جارو جز اینجا نمیخواهم حتی با این استبداد شدید،خفقان و محدودیت هایی که بواسطه نامردی و خودخواهی عده ای وجود دارد .

من میسازمش ، برای من مهم نیست اینجا چه کسی حکومت میکند ، حرامزاده باشد یا حلالزاده .اگر توان مقاله داشته باشم انجام میدم و اگر نه به امید روزی که این توان را بدست بیاورم تلاش میکنم .

من همواره تلاش خواهم کرد نام ایرانم بدرخشد حتی اگر تفکر حاکم باعث منزوی ترشدن ایرانم شود.

ایرانم تنها چیزیست که دارم و تنها جاییست که قرارست بدنم بعد از مرگ جزئی از آن شود .

تیم والیبال اگر قهرمان شود آن بالا مینویسند ایران.

این قهرمانی اگر 50 سال پیش میبود باز ایران مینوشتند و اگر 100 سال پیش بود باز هم ایران مینوشتند.

من به اندازه یک اپسیلون هم که شده برای بهبود ایرانم تلاش خواهم کرد .

بعد از این قطعی همچنان قصد مهاجرت نخواهم داشت  من همچنان استوار دوستت دارم ایرانم .

شعری که سالهاست روی صفحه دسکتاپم همیشه هست و هر از گاهی میخوانمش:

اگر ایران بجز ویرانسرا نیست/من این ویرانسرا را دوست دارم

اگر تاریخ ما افسانه رنگ است/من این افسانه‌ها را دوست دارم

نوای نای ما گر جانگداز است/من این نای و نوا را دوست دارم

اگر آب و هوایش دلنشین نیست/من این آب و هوا را دوست دارم

به شوق خار صحراهای خشکش/من این فرسوده پا را دوست دارم

من این دلکش زمین را خواهم از جان/ من این روشن سما را دوست دارم

اگر بر من ز ایرانی رود زور/من این زور آزما را دوست دارم

اگر آلوده دامانید، اگر پاک/من، ای مردم، شما را دوست دارم