بهترین راهکار ها برای تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان


گاهی‌اوقات دانش‌آموزان در مواجهه با چالش‌های درسی، دچار ترس و استرس می‌شوند و این عامل سبب پایین‌ آمدن اعتماد به نفس آنها می‌شود. نبود پشتکار و اعتماد به نفس کافی، روحیه‌ی تلاش مضاعف و ایجاد افکار مثبت را از آنها می‌گیرد و درنتیجه، عملکرد آنها مناسب نخواهد بود. پس باید ریشه‌ی این ترس‌ها و استرس‌ها را شناخت و با استفاده از راهکارهای مناسب بر آنها غلبه کرد.

  1. موفقیت، موفقیت بیشتر می‌آورد! فعالیت‌های دانش‌آموزان را در زمینه‌ای طراحی کنید که می‌توانند بدرخشند و بخواهند به این احساس مثبت که از آن موفقیت حاصل شده است، ادامه دهند. از تکنیک‌های تفکیک و جداسازی استفاده کنید تا دانش‌آموزان بیشتری را جذب کنید.
  2. به دانش‌آموزان کمک کنید که ارتباط بین تلاش و موفقیت را درک کنند. گاهی‌اوقات دانش‌آموزانی که پشتکار کمتری دارند، معتقد هستند که دانش‌آموزان خوب به نوعی باهوش‌تر از آنها هستند یا آن تکلیف برای دانش‌آموزان خوب، آسان‌تر از آن چیزی است که اینها فکر می‌کنند. یادگرفتن این نکته که هر کسی نیاز دارد که سخت تلاش کند، می‌تواند به برخی از دانش‌آموزان بینش عمیق‌تری بدهد.
  3. تکالیف طولانی را به بخش‌های کوچک‌تر و قابل مدیریت تقسیم کنید تا دانش‌آموزان با فکر به یک تکلیف طولانی، دست‌پاچه نشوند.
  4. هر واحد درسی یا حتی یک تمرین کوچک را از جایی شروع کنید که آسان‌تر است. اگر دانش‌آموز ببیند که می‌تواند مسأله را حل کند و به کار خود ادامه دهد، کمتر دچار ترس و اضطراب می‌شود.
  5. به دانش‌آموزان بگویید اهداف معقولی برای خود تعیین کنند و برای رسیدن به آنها تلاش کنند. زمانی‌که دانش‌آموزان در راستای رسیدن به هدفی شخصی تلاش ‌کنند، علاقه‌ی خاصی به کار خود پیدا می‌کنند.
  6. به دانش‌آموزان یاد بدهید که کار آنها همیشه نباید عالی و بدون نقص باشد تا مورد قبول شما و معلمان قرار گیرد. گاهی‌اوقات «خوب» واقعا به اندازه‌ی کافی خوب است!
  7. باید با دانش‌آموزان در بحث‌های کوتاه کلاسی، اندیشه‌ها و سایر گفتگوهای اشتراکی کار شود تا این اعتقاد در آنها نهادینه شود.
  8. تحسین‌های مکرر و حتی تشویق زیاد، بیشتر از تصحیح اشتباهات دانش‌آموزان با خشونت، می‌تواند آنها را برسر انجام تکالیف خود بنشاند.
  9. به دانش‌آموزان یاد بدهید که چگونه زمان دقیق مورد نیاز را برای انجام و تکمیل تکلیف خود تخمین بزنند. دانش‌آموزانی که فکر می‌کنند انجام تکالیف‌شان ساعت‌ها زمان می‌برد، نسبت به آن دسته از دانش‌آموزانی که می‌دانند انجام تکالیف، زمان کوتاهی نیاز دارد، تمایل بیشتری به ترک کار خود دارند.