کاش می توانستم مانند خردمندان زندگی کنم

من فکر می کنم خردمندان ، حداقل نیازمندیها را دارند و ساده زیست هستند. آنها زمانی در بین مردم بودن اما آخرش به تنهائی و طبیعت روی می آورند. آنها بر اهداف مشخص تمرکز دارند و میراثی ماندگار برجا می گذارند. خردمندان دغدغه های جهان شمول دارند.

آنها لزوما آدمهای شادی نیستند و شاید هم دچار افسردگی بوده و اختلالات شخصیتی داشته باشند. اما نوع ناراحتی و دغدغه های آنها می تواند با عموم فرق می کند ( شاید هم آنها آنرا تبدیل به مزیت می کنند ) .

آنها لزوما در دسترس نیستند و ترجیح می دهند ، آثارشان دیده شود تا خودشان ، آنها کمتر خودفروشی ( شغل معمول ) می کنند.

داریوش زمانی - مهرماه 1400